"ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΟΥ ΝΤΟΡΙΑΝ ΓΚΡΕΪ"
"Την ψυχή μου στο άυλο έστειλα,
να ψελλίσει από τα ουράνια μια λέξη...
κι η ψυχή μου επέστρεψε λέγοντας,
εγώ είμαι παράδεισος και κόλαση μαζί.
"ΡΟΥΜΠΑΓΙΑΤ" ΤΟΥ ΟΜΑΡ ΚΑΓΙΑΜ"
ΛΟΝΔΙΝΟ - 1886
Ο λόρδος Χένρι Γουότον ξεκίνησε από νεαρή ηλικία να επιδίδεται...
στην τέχνη των αριστοκρατών, την απραξία.
Ζούσε μόνο για τις απολαύσεις...
και η μεγαλύτερη ευχαρίστησή του,
ήταν να παρατηρεί τα συναισθήματα των φίλων του,
καθώς ο ίδιος δεν είχε κανένα δικό του.
Διασκέδαζε ασκώντας επιρροή στις ζωές των συνανθρώπων του.
Νομίζω ότι είπατε 18, κύριε.
- Να σας περιμένω, κύριε; - Ναι.
Ένας από τους φίλους του λόρδου, ήταν ο ζωγράφος Μπάζιλ Χόλγουορντ...
που με μεγάλη μυστικοπάθεια έκρυβε τον τελευταίο του πίνακα.
Ο λόρδος αντιλήφθηκε το μυστήριο...
και ήταν αποφασισμένος να ανακαλύψει...
αυτό που ο φίλος του επιθυμούσε να αποκρύψει.
Συγγνώμη, κύριε, αλλά ο κος Χόλγουορντ δεν είναι σπίτι.
Ο κύριος Χόλγουορντ δε θέλει να τον ενοχλήσουν.
Είναι η καλύτερή σου δουλειά, Μπάζιλ. Ό,τι καλύτερο έχεις κάνει.
Αλλά, βέβαια, δεν μπορώ να πιστέψω ότι μπορεί κανείς να είναι τόσο όμορφος.
Ποιος είναι; Πώς λέγεται; Γιατί το κρατάς μυστικό;
Είναι θαυμάσιος πίνακας. Πρέπει να τον στείλεις στο Κρόσβενορ...
ώστε να μπορούν όλοι να τον θαυμάσουν.
- Δε θα τον στείλω πουθενά. - Μα, γιατί;
Έχω βάλει μεγάλο μέρος του εαυτού μου σε αυτόν.
Ήξερα ότι θα γελάσεις, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.
Δεν υπάρχει καμιά ομοιότητα μεταξύ εσένα κι αυτού του Άδωνι.
Έχεις έκφραση διανοούμενου...
και η πνευματικότητα καταστρέφει την ομορφιά κάθε προσώπου.
Μην εξαπατάσαι, Μπάζιλ. Γιατί δεν του μοιάζεις καθόλου.
Και βέβαια, όχι και χαίρομαι γι' αυτό.
"Η Σοφία του Βούδα."
Πάντα ήσουν παθιασμένος με την αρετή, Μπάζιλ.
Γιατί χαίρεσαι που δεν του μοιάζεις;
Υποφέρουμε για τα δώρα που μας έδωσαν οι θεοί...
κι ο Ντόριαν Γκρέι θα υποφέρει για την ομορφιά του.
- Ντόριαν Γκρέι; Έτσι λέγεται; - Ναι, δεν είχα σκοπό να σου το πω.
Αν συνεχίσω να σε επισκέπτομαι, πρέπει να σου στείλω καλό σέρι.
Γιατί δε θα μου έλεγες τ' όνομά του;
Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Μεγαλώνοντας εκτιμώ περισσότερο την εχεμύθεια.
Φαντάζομαι ότι σου φαίνεται γελοίο.
Έλα στον κήπο. Δε μου φαίνεται καθόλου γελοίο.
Ξεχνάς ότι είμαι παντρεμένος και ότι η γοητεία του γάμου...
είναι ότι χρειάζεται εξαπάτηση και από τις δυο πλευρές.
Πιστεύω ότι είσαι πολύ καλός σύζυγος, Χάρι,
αλλά ντρέπεσαι για τις αρετές σου.
Ο κυνισμός σου είναι προσποιητός.
Το να είσαι φυσικός είναι προσποίηση...
και μάλιστα η πιο εξοργιστική. Αλλά δεν απάντησες στην ερώτησή μου.
Θέλω να μάθω τον πραγματικό λόγο που δεν εκθέτεις το έργο σου.
Δεν έχω πολλά να πω, Χάρι...
Εξάλλου, φοβάμαι ότι δε θα με πιστέψεις.
Μπορώ να πιστέψω τα πάντα μόνο αν είναι απίστευτα.
Νομίζω ότι αυτό θα σου φανεί όντως απίστευτο.
Υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνω ακριβώς.
- Υπάρχει κάτι το μυστηριώδες. - Μυστηριώδες;
Δεν ξέρω πως να σου το εξηγήσω, αλλά όταν ο Ντόριαν ποζάρει για μένα,
κάποια εξωτερική δύναμη κινεί το χέρι μου.
Είναι σαν ο πίνακας να 'χε ζωή, ανεξάρτητα από εμένα.
Γι' αυτό δεν πρόκειται να τον εκθέσω.
Ανήκει δικαίως στον Ντόριαν Γκρέι και γι' αυτό θα του τον δώσω.
Θέλω να γνωρίσω αυτόν τον γοητευτικό νέο.
Θα ήθελα να γίνω φίλος του.
Πάντα επιλέγω τους φίλους για την ομορφιά τους...
και τους εχθρούς για την εξυπνάδα.
Πρέπει να 'ναι κανείς προσεκτικός στην επιλογή των εχθρών.
Χάρι, περιφρονώ τις αρχές σου, αλλά μ' αρέσει η επιχειρηματολογία σου.
Προτιμώ τους ανθρώπους από τις αρχές,
αλλά οι άνθρωποι χωρίς αρχές είναι ό,τι καλύτερο.
- Τώρα θυμήθηκα. - Τι θυμήθηκες, Χάρι;
- Πού έχω ακούσει το όνομα Ντόριαν Γκρέι; - Πού ήταν;
Μη δείχνεις τόσο ξαφνιασμένος. Στο σπίτι της θείας Άγκαθα.
Η θεία μου, μου είπε ότι είχε ανακαλύψει ένα θαυμάσιο νέο...
που επρόκειτο να τη βοηθήσει με τις φιλανθρωπίες της...
και ότι το όνομά του ήταν Ντόριαν Γκρέι.
Εγώ φανταζόμουν κάποιον με γυαλιά, ίσια μαλλιά και βαρύ περπάτημα...
και απέφευγα να τον γνωρίσω.
Αυτή είναι μια κοινή πεταλούδα, Μπάζιλ.
Μια "Limenitis sibylla". Δεν ταιριάζει στον κήπο ενός τζέντελμαν.
- Χαίρομαι που δεν τον γνώρισες; - Γιατί;
Δε θέλω να τον γνωρίσεις.
Ποιος παίζει πιάνο, Μπάζιλ;
- Ήρθες νωρίς σήμερα, Ντόριαν. - Σοβαρά;
Πρέπει να μου δανείσεις αυτές τις παρτιτούρες. Θέλω να τις μάθω.
Εξαρτάται από το πώς θα ποζάρεις σήμερα.
Μα νόμιζα ότι θα τελειώναμε σήμερα.
Θα τελειώσουμε.
Συνεχίστε, παρακαλώ, κύριε Γκρέι. Παίζετε θαυμάσια!
Από 'δω ο λόρδος Γουότον. Ένας παλιός φίλος από την Οξφόρδη.
Μου 'χει μιλήσει η θεία μου για σας.
Είστε ένας από τους αγαπημένους της, καθώς και ένα από τα θύματά της.
Μην ξανασχοληθείτε με τη φιλανθρωπία.
Χάρι, θέλω να τελειώσω τον πίνακα σήμερα.
Θα ήταν αγενές από μέρους μου, αν σου ζητούσα να φύγεις;
Να φύγω, κύριε Γκρέι;
Μείνετε και πείτε μου γιατί να μην ασχοληθώ με τη φιλανθρωπία.
Δε σε πειράζει, Μπάζιλ, έτσι;
Μου έχεις πει κι άλλες φορές ότι σου αρέσει να μιλούν στα μοντέλα σου.
Κάθισε τότε, Χένρι.
Ντόριαν, ανέβα στην πλατφόρμα...
και μη δίνεις σημασία σ' αυτά που θα σου πει ο λόρδος Χένρι.
Ασκεί κακή επιρροή στους φίλους του, με μοναδική εξαίρεση εμένα.
Ασκείτε αλήθεια κακή επιρροή, λόρδε;
Δεν υπάρχει καλή επιρροή, κύριε Γκρέι.
- Κάθε είδους επιρροή είναι ανήθικη. - Γιατί;
Επειδή ο σκοπός της ζωής είναι η αυτοεξέλιξη.
Να καταλάβουμε τη φύση μας. Γι' αυτό ζούμε.
Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να ζει τη ζωή του στο έπακρο,
να δίνει μορφή σε κάθε συναίσθημα, έκφραση σε κάθε σκέψη...
και να πραγματοποιεί κάθε όνειρο.
Κάθε συναισθηματική παρόρμηση που καταπιέζεται μας δηλητηριάζει.
Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να αποφύγουμε τον πειρασμό...
κι αυτός είναι να ενδώσουμε σ' αυτόν.
Αν αντισταθούμε, η ψυχή μας αρρωσταίνει...
καθώς επιθυμεί απαγορευμένα αγαθά.
Μόνο οι αισθήσεις μπορούν να θεραπεύσουν την ψυχή.
Με τον ίδιο τρόπο μόνο η ψυχή μπορεί να θεραπεύσει τις αισθήσεις.
Γύρισε το κεφάλι σου λίγο πιο αριστερά, Ντόριαν.
Οι θεοί ήταν γενναιόδωροι μαζί σας, κύριε Γκρέι.
Γιατί το λέτε αυτό;
Γιατί έχετε υπέροχη νιότη...
και η νιότη είναι το μοναδικό πράγμα που αξίζει να έχει κανείς.
Δεν αισθάνομαι έτσι, λόρδε Χένρι.
Δεν το αισθάνεσαι τώρα. Αλλά κάποια μέρα θα το εκτιμήσεις.
Οι θεοί παίρνουν γρήγορα πίσω τα δώρα τους.
Ο χρόνος σας φθονεί, κύριε Γκρέι.
Μην χαραμίζετε τα καλύτερά σας χρόνια. Ζήστε και μη χάσετε ούτε στιγμή.
Μη φοβάστε τίποτα.
Η νιότη σας θα διαρκέσει τόσο λίγο...
και δε θα μπορέσετε να την ξαναζήσετε.
Καθώς μεγαλώνουμε, οι αναμνήσεις μας στοιχειώνονται...
από τους πειρασμούς στους οποίους δεν είχαμε το κουράγιο να υποκύψουμε.
Ο κόσμος σας ανήκει για λίγο. Θα ήταν τραγικό αν το συνειδητοποιούσατε αργά,
όπως τόσοι άλλοι.
Το μοναδικό πράγμα στον κόσμο που αξίζει να έχει κανείς, είναι τα νιάτα.
Ο Ντόριαν Γκρέι δεν είχε ξανακούσει επαίνους για κρυφές επιθυμίες.
Η αποχή των ηδονών αποτελούσε κομμάτι της φιλοσοφίας της ζωής...
και ο Ντόριαν έμεινε να ακούει σαν μαγεμένος.
Φοβήθηκε για τις απόψεις του λόρδου και ντράπηκε για τους φόβους του.
Ένιωθε σαν να γνώριζε τον εαυτό του για πρώτη φορά,
σαν ένας ξένος να του είχε ξεγυμνώσει τις πιο κρυφές του σκέψεις.
Για πρώτη φορά συνειδητοποίησε ότι είναι νέος...
και ότι κάποια μέρα θα γεράσει.
Η επίσκεψη μου είχε αποτέλεσμα, Μπάζιλ.
Βρήκα ένα σπάνιο είδος πεταλούδας, την "Euvanesse antiope".
Είδος ασυνήθιστο στην Αγγλία. Δεν νομίζετε ότι είναι όμορφη, κε Γκρέι;
- Ναι, είναι πολύ όμορφη. - Μπορείς να καθίσεις τώρα, Ντόριαν.
Χαίρομαι που γνώρισες τον λόρδο Χένρι, τελικά.
- Είστε ευχαριστημένος, κύριε Γκρέι; - Τώρα, είμαι.
- Αναρωτιέμαι αν θα είμαι για πάντα. - Για πάντα;
Τι φρικτή λέξη. Ανατριχιάζω μόνο που την ακούω.
Οι γυναίκες θέλουν να τη χρησιμοποιούν...
και καταστρέφουν κάθε είδος ρομαντισμού θέλοντας να κρατήσει για πάντα.
Η μόνη διαφορά μεταξύ του καπρίτσιου...
και του πάθους μιας ολόκληρης ζωής είναι...
ότι το καπρίτσιο διαρκεί λίγο παραπάνω.
Αλλά νομίζω ότι ήρθε η οικοδέσποινά μας.
Ήρθες την κατάλληλη στιγμή, γλυκιά μου,
για να με δεις να υπογράφω τον πίνακα του Ντόριαν.
Μπορώ να υπογράψω και εγώ;
Ναι, νομίζω ότι το δικαιούσαι, εφόσον ήσουν πάντα παρούσα.
Εδώ.
"Γ" για Γκλάντις.
Τι προτιμάς, Γκλάντις; Τον Ντόριαν ή τον πίνακά του;
Προτιμώ τον Ντόριαν.
Τον προτιμάς αυτή τη στιγμή, γιατί όταν θα είσαι νεαρή κυρία...
και θα κάνεις τα ομορφότερα κεφάλια του Λονδίνου να γυρνάνε,
θα προτιμάς το πορτραίτο του.
Επειδή αυτό θα παραμείνει ίδιο, ενώ εμείς θ' αλλάξουμε...
προς το χειρότερο. Ο θείος σου, εγώ, ακόμα και ο Ντόριαν.
Ο Ντόριαν δε θα αλλάξει.
Θα μείνει όπως είναι μέχρι να μεγαλώσω. Σωστά, Ντόριαν;
Και βέβαια, αγάπη μου.
Πες καληνύχτα τώρα, ακριβή μου. Η γκουβερνάντα περιμένει. Πήγαινε.
Γρήγορα για ύπνο.
Εμένα με ξέχασες, νεαρή μου.
Σε έχει κερδίσει ο Ντόριαν Γκρέι εντελώς;
Καληνύχτα, λόρδε Χένρι.
Όταν μαθευτεί αυτό θα χάσω τη φήμη μου στους κοσμικούς κύκλους του Λονδίνου.
Δεν νομίζετε ότι ένας κύριος πρέπει να βγάζει το καπέλο του...
μπροστά σε μια κυρία;
Βγάζω το καπέλο μου μόνο όταν βρίσκομαι έξω.
Θα γίνει το ίδιο αξιαγάπητη με την αδελφή σου, Μπάζιλ.
Ναι, αλλά φοβάμαι ότι ο Ντόριαν της έχει κλέψει την καρδιά και από μένα.
Πρέπει να σε συγχαρώ, Μπάζιλ. Θαυμάστε τον εαυτό σας, κύριε Γκρέι.
Καθώς θα γερνάω, αυτός ο πίνακας θα παραμένει νέος.
Μακάρι να γινόταν το αντίστροφο.
Μακάρι να παρέμενα εγώ πάντα νέος και να γερνούσε ο πίνακας.
Δε θα ενέκρινες μια τέτοια συμφωνία, Μπάζιλ.
Θα προσέδιδε μελανές πινελιές στη δουλειά σου.
- Ναι, θα έφερνα αντιρρήσεις, Χάρι. - Δε θα έπρεπε να εκφράσεις μια τέτοια...
επιθυμία μπροστά σ' αυτή τη γάτα Ντόριαν.
Είναι μια από τις 73 θεές της Αιγύπτου,
και μπορεί να πραγματοποιεί τις ευχές.
Ο λόρδος Χένρι έχει δίκιο.
Ξέρω ότι αν κανείς χάσει τα νιάτα του, χάνει τα πάντα.
Ίσως ένα τσάι να σε συνεφέρει, Ντόριαν.
Θα σου βάλω κι εσένα λίγο, έτσι Χάρι;
Ή μήπως απορρίπτεις τις απλές απολαύσεις;
Λατρεύω τις απλές απολαύσεις. Είναι το τελευταίο καταφύγιο του περίπλοκου.
Είναι κάτι περισσότερο από πίνακας. Είναι κομμάτι της ψυχής μου.
Μόλις βερνικωθεί και πλαισιωθεί, θα τον στείλω σπίτι σου.
Τότε μπορείς να το κάνεις ό,τι θέλεις.
Πρέπει να στείλεις μαζί και την Αιγύπτια γάτα.
Δε νομίζω ότι η θεά κι ο πίνακας θα έπρεπε να αποχωριστούν.
Θα τη στείλω, αν το θέλει ο Ντόριαν.
Μακάρι να άλλαζε ο πίνακας κι εγώ να παρέμενα ίδιος.
Θα έδινα τα πάντα γι' αυτό.
Ναι, δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο που δε θα έδινα.
Ακόμα και την ψυχή μου.
Ο Ντόριαν άρχισε να περιπλανιέται τα ζεστά καλοκαιρινά βράδια...
σε περιοχές που ήταν πρωτόγνωρες σ' αυτόν.
Γεμισμένος από περιέργεια για ανθρώπους και μέρη διαφορετικά από αυτόν,
περιπλανήθηκε στον υπόκοσμο του Λονδίνου.
Τα λόγια του λόρδου Χένρι στριφογύριζαν στο μυαλό του.
"Ζήσε! Μη χάνεις ούτε στιγμή! Μη φοβάσαι τίποτα!"
"Οι Δυο Χελώνες" έχουν την τιμή να φιλοξενούν έναν κύριο.
Αν έχετε την ευχαρίστηση, κύριε.
Σας παρουσιάζω την αγαπημένη του μαγαζιού...
τη δική μας Σίμπιλ Βέιν!
Το χιόνι ήταν πυκνό και τα ψίχουλα λιγοστά.
Το σπουργίτι ηττημένο από το ψύχος...
κατευθύνθηκε προς μιαν έπαυλη.
Η ματιά της έπεσε σ' ένα χρυσό κλουβί...
καθώς άκουσε ένα γλυκό τραγούδι...
από ένα κατοικίδιο καναρίνι.
Ένα όμορφο κίτρινο πουλί...
της είπε: "Δεσποινίς σπουργίτι ο έρωτας με χτύπησε με το βέλος του.
Θέλω να μοιραστείς το κλουβί μαζί μου."
Κοίταξε το κάστρο του...
γεμάτο από κορδέλες και φούντες...
και με παραπονιάρικο ύφος απάντησε...
"Αντίο, κίτρινο πουλί...
προτιμώ να αναπνέω τον δυνατό αέρα...
πάνω σε ένα γυμνό δέντρο.
Παρά να είμαι φυλακισμένη...
σε ένα χρυσό κλουβί."
Θα σας τη σύστηνα ευχαρίστως, κύριε, αλλά είναι πολύ περήφανη.
Δε γνωρίζει κανέναν.
Έλα, περιστέρα μου.
Κατέβα να τραγουδήσεις ανάμεσα σε εμάς τους θνητούς.
Το κακομαθημένο κίτρινο πουλί...
δεν μπορούσε να πιστέψει...
ότι ένα κοινό σπουργίτι...
απέρριψε το γαλαζοαίματο πουλί.
Της είπε για τα πλεονεκτήματα του πλούτου και του χρυσού...
Και του απάντησε ότι η ελευθερία της...
δεν εξαγοράζεται με πλούτη.
Είπε, "πρέπει να φύγω". Αυτός, όμως, της είπε "Όχι, χιονίζει...
και ο αέρας είναι δυνατός.
Μείνε μαζί μου, αγαπημένη μου.
επειδή χωρίς εσένα θα είναι φρικτά."
Αυτή αναστέναξε, "Όχι"...
"Αντίο, μικρό κίτρινο πουλί...
ευχαρίστως θα ζευγάρωνα μαζί σου.
Σε αγαπώ, μικρό κίτρινο πουλί,
αλλά αγαπώ και την ελευθερία μου.
Αντίο λοιπόν, μικρό κίτρινο πουλί...
προτιμώ να είμαι στο κρύο...
πάνω σε γυμνό δέντρο...
παρά φυλακισμένη...
σε χρυσό...
κλουβί."
Της αρέσετε, κύριε. Πείτε μου και θα σας πάω στο καμαρίνι της.
Όχι, ευχαριστώ.
Κάθε βράδυ, ο Ντόριαν, πήγαινε στις "Δυο Χελώνες¨ για να δει τη Σίμπιλ Βέιν.
Είναι τακτικός μας πελάτης, δις Βέιν.
Έρχεται εδώ κάθε βράδυ για δυο βδομάδες.
Θέλει να σας πει πόσο θαυμάζει την κόρη σας.
Έχω να κάνω μια παράκληση, αν μου επιτρέπετε.
Είστε πολύ ευγενικός, κύριε.
Δεσποινίς Βέιν, θα μου τραγουδήσετε το "Μικρό Κίτρινο Πουλί¨;
Ευχαρίστως, θα το κάνει.
Μα δεν υπάρχει κανένας μουσικός να το παίξει. Όλοι έχουν φύγει.
Θα σας συνοδεύσω εγώ.
- Θα τραγουδήσεις, αγάπη μου, σωστά; - Ναι.
Υπό έναν όρο.
Παρακαλώ.
Σας ζητώ συγγνώμη για τη συμπεριφορά της.
Αντίο, λοιπόν, μικρό κίτρινο πουλί...
προτιμώ να είμαι στο κρύο...
πάνω σε γυμνό δέντρο...
παρά φυλακισμένη...
σε χρυσό κλουβί.
Είναι θαυμάσιο, εσείς το γράψατε;
Το έγραψε ο Φρεντερίκ Σοπέν για μια γυναίκα που αγάπησε.
Το όνομά της ήταν Τζορτζ Σαντ. Κάποια μέρα θα σου πω για 'κείνους.
Θα μου άρεσε.
- Τι νιώσατε με αυτό το κομμάτι; - Δεν ξέρω. Είναι γεμάτο συναίσθημα.
- Αλλά δεν είναι εύθυμο. - Όχι, δεν είναι εύθυμο.
Γιατί ήταν δυστυχισμένος;
Ίσως επειδή ένιωθε τη νιότη του να τον εγκαταλείπει.
- Τι περίεργο να το λες αυτό. - Γιατί;
Είσαι τόσο νέος.
Ναι κι εσύ το ίδιο.
Πώς λέγεται αυτό το κομμάτι; Έχει τίτλο;
Περίπου. Λέγεται "Πρελούδιο".
Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο προσέχεις τη Σίμπιλ, μητέρα;
Δεν τα καταλαβαίνεις αυτά τα πράγματα, Τζέιμς.
Η αδελφή σου...
Μακάρι να μην έπρεπε να φύγω για την Αυστραλία.
Θα το σταματούσα αυτό αν δεν είχα ετοιμάσει τα χαρτιά μου για να φύγω.
Θέλω η Σίμπιλ να καλοπαντρευτεί.
Οι ηθοποιοί παντρεύονται συχνά με άτομα από ανώτερα κοινωνικά στρώματα.
Παραλίγο να συμβεί και σ' εμένα.
Ποιος είναι αυτός ο τύπος; Πώς λέγεται;
Δεν ξέρω τ' όνομά του, αλλά είναι πλούσιος.
Πώς λέγεται, Σίμπιλ; Πόσες φορές έχει έρθει εδώ;
- Ποιος είναι ο σκοπός του; - Δεν ξέρω το σκοπό του.
Αλλά ξέρω το όνομά του. Είναι ο Τριστάνος μου.
Δεν ξέρεις καν το όνομά του αλλά του επέτρεψες να...
Ο αδελφός του έχει δίκιο, δεν έπρεπε να του επιτρέψεις τέτοια οικειότητα.
Είναι καλός. Το ξέρω. Δεν υπάρχει κακία μέσα του.
- Είδες το πρόσωπό του; - Όχι, αλλά εύχομαι να το 'χα δει,
γιατί αν ποτέ σου κάνει κακό, θα τον βρω και θα τον σκοτώσω.
Τζιμ, γίνεσαι γελοίος. Εντελώς γελοίος!
Μιλάς σαν να παίζεις σε κάποιο από τα μελοδράματα που ερμήνευε η μητέρα.
Με εκείνα τα μελοδράματα έγινα γνωστή.
Έλαβα θερμή υποδοχή εκείνον τον καιρό.
Το μόνο που λέω είναι να την προσέχεις μητέρα. Πρόσεχέ την όσο θα λείπω.
Τζιμ.
Θα φύγεις απόψε.
Το πλοίο θα σε πάει μακριά σε σκοτεινά νερά.
Δε θέλω να σε θυμάμαι θυμωμένο και προβληματισμένο.
Καλύτερα έτσι. Δε μπορείς να καταλάβεις τους ανθρώπους από τα πρόσωπά τους;
Με θεωρείς ανόητη που τον αποκαλώ Τριστάνο.
Αλλά για μένα είναι σαν ιππότης του βασιλιά Αρθούρου...
για τον οποίον διαβάζαμε όταν ήμασταν παιδιά,
που ορκίστηκε να πολεμήσει όλους τους κακούς.
Να υπερασπιστεί το καλό και να προστατέψει τις γυναίκες.
Να είναι αληθινός στη φιλία και πιστός στην αγάπη.
Δεν υπάρχει καλύτερο από αυτό. Δεν έχω ξανακούσει γλυκύτερο κελάηδισμα.
Μικρό Κίτρινο Πουλί.
- Αργοπορημένος ως συνήθως, Χάρι. - Συγχώρεσέ με, θεία Άγκαθα.
Ο Χάρι λέει ότι η συνέπεια είναι κλέφτης της ώρας.
Βικτόρια, γλυκιά μου, τι έκπληξη!
Μου αρέσει να έρχομαι σπίτι σου, θεία Άγκαθα.
Είναι ένα από τα λίγα μέρη στα οποία μπορώ να συναντήσω το σύζυγό μου.
Πάντα μου πέφτει.
Ο Κύριος Γκρέι έχει κάτι πολύ σημαντικό να σου πει, Χάρι.
Όλοι πεθαίνουμε να μάθουμε περί τίνος πρόκειται.
Μπορεί να περιμένει μέχρι να τελειώσει το γεύμα.
Είμαι θυμωμένη μαζί σου, Χάρι. Γιατί προσπαθείς να πείσεις τον κο Γκρέι...
να εγκαταλείψει το Ιστ Εντ;
Είναι θαυμάσιος μουσικός και λατρεύουν το παίξιμό του.
Το Ιστ Εντ είναι σπουδαίο πρόβλημα.
Αρκετά σπουδαίο. Έχει να κάνει με τη σκλαβιά...
και προσπαθούμε να τη λύσουμε διασκεδάζοντας τους σκλάβους.
Νομίζω ότι ενδιαφερόμαστε για τους φτωχούς...
μόνο για να διασκεδάσουμε εμείς.
Κυρίως όταν γερνάμε και γινόμαστε...
ακατάλληλοι για άλλου είδους διασκεδάσεις.
Λόρδε Χένρι, πες μου πως να ξαναγίνω νέα.
Μπορείς να θυμηθείς μεγάλα λάθη που έκανες όταν ήσουν νέα,
- Δούκισσα; - Φοβάμαι, ότι ήταν πολλά.
Τότε να τα ξανακάνεις. Για να ξανακερδίσει κανείς τη νιότη,
- πρέπει να επαναλάβει τις τρέλες της. - Τι ωραία θεωρία.
- Επικίνδυνη θεωρία! - Ένα από τα μεγάλα μυστικά της ζωής.
Οι περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από μια αηδιαστική κοινή λογική...
και ανακαλύπτουν πολύ αργά ότι τα μοναδικά πράγματα...
για τα οποία δε μετανιώνουν ποτέ είναι τα λάθη τους.
Μα αν κανείς ζει μόνο για τον εαυτό του, πρέπει να πληρώσει μεγάλο τίμημα.
Ναι, στις μέρες μας χρεωνόμαστε για τα πάντα.
Δεν πρέπει να υπάρχει μόνο η χρηματική πληρωμή.
Τι άλλο, σερ Τόμας;
Προτιμώ τον ξεπεσμό της συνείδηση.
Κανένας πολιτισμένος άνθρωπος δε μετανιώνει για καμιά απόλαυση...
όπως και κανείς απολίτιστος δε γνωρίζει τι είναι απόλαυση.
Ξέρω τι είναι απόλαυση. Είναι να λατρεύεις κάποιον.
Αν είναι έτσι, μπορώ να φανταστώ τι σημαντικό θέλεις να μου πεις.
Το να λατρεύεις κάποιον είναι καλύτερο απ' το να σε λατρεύουν.
Το να σε λατρεύουν είναι ανιαρό. Θα ανακαλύψεις, Ντόριαν,
ότι οι γυναίκες μας φέρονται όπως η ανθρωπότητα στους θεούς.
Μας λατρεύουν και μας ενοχλούν συνεχώς για να κάνουμε κάτι για αυτές.
Χάρι, είσαι αδιόρθωτος.
Πρέπει να παραδεχτείς ότι οι γυναίκες...
προσφέρουν στους άνδρες ό, τι καλύτερο από τη ζωή τους.
Αλλά το ζητούν πίσω με μικρές αλλαγές.
Οι γυναίκες, όπως υποστηρίζει ένας σοφός Γάλλος,
μας εμπνέουν με την επιθυμία να δημιουργήσουμε αριστουργήματα...
αλλά πάντα μας εμποδίζουν να τα πραγματοποιήσουμε.
Δε σε καταλαβαίνω.
Δίνεις την εντύπωση ότι μας ξέρεις πολύ καλά, λόρδε.
Αναλύω τις γυναίκες αυτή τη στιγμή.
Και το θέμα είναι λιγότερο δύσκολο από όσο φανταζόμουν.
Οι γυναίκες εκπροσωπούν την ουσία πάνω από το μυαλό,
ενώ οι άνδρες το μυαλό πάνω από την ηθική.
Αυτές οι απόψεις είναι τρομακτικές, Λαίδη Άγκαθα.
Δεν περίμενα να ακούσω το συνήγορο του διαβόλου στο τραπέζι σας.
Ζητώ συγγνώμη για την οξυδέρκεια των σχολίων μου, σερ Τόμας.
Είχα ξεχάσει ότι είστε μέλος του Κοινοβουλίου.
Θα με συγχωρέσετε, λαίδη Άγκαθα, αν αποχωρήσω αμέσως;
Πριν φτάσει το ορτύκι; Είναι το πρώτο ορτύκι της περιόδου.
Το παρήγγειλα ειδικά για εσάς.
Όχι, σίγουρα όχι πριν το ορτύκι, σερ Τόμας.
Σκέφτεστε όπως οι φιλελεύθεροι, αλλά τρώτε όπως οι συντηρητικοί.
Δεν είναι αυτός ο κανόνας;
Θεέ μου, πώς καυγαδίζουν οι άνδρες.
Ποτέ δε μπόρεσα να καταλάβω για τι πράγμα μιλάνε.
Καθίστε, σερ Τόμας.
Οι ιδέες του λόρδου Χένρι είναι ανήθικες και διασκεδαστικές.
Μην τις παίρνετε στα σοβαρά.
Το ομολογώ ότι δεν μπορώ να αντισταθώ στο ορτύκι της λαίδης.
Λοιπόν, Ντόριαν, τι ήθελες να μου πεις που είναι τόσο σημαντικό;
Από αυτά που είπες στο τραπέζι, νομίζω ότι ερωτεύτηκες.
Αρραβωνιάστηκα και θα παντρευτώ.
Τώρα που είμαστε καθ' οδόν, Χάρι,
ίσως να μπορέσεις να μου πεις πού πηγαίνουμε.
- Στην πλατεία Γκρόσβενορ, στον αριθμό 7. - Πάμε να δούμε τον Ντόριαν;
Ναι, θα τον πάρουμε κι έπειτα...
θα πάμε να δούμε την κοπέλα που πρόκειται να παντρευτεί.
Ο Ντόριαν αρραβωνιάστηκε; Με ποιαν;
Με μιαν ηθοποιό που παίζει σε μια φθηνή επιθεώρηση.
Μιαν ηθοποιό! Με βαμμένα μαλλιά και μακιγιαρισμένο πρόσωπο;
Μην τα κατακρίνεις αυτά, Μπάζιλ.
- Προσδίδουν μεγάλη γοητεία. - Σίγουρα δε μιλάς σοβαρά.
- Ελπίζω να μην ξαναμιλήσω σοβαρά. - Δεν είναι δυνατόν να την εγκρίνεις.
- Αποκλείεται. - Ποτέ δεν απορρίπτω, ούτε εγκρίνω.
Ο Ντόριαν Γκρέι, ερωτεύεται μιαν όμορφη κοπέλα...
και τη ζητάει σε γάμο. Γιατί όχι;
Κάθε εμπειρία είναι πολύτιμη...
κι ο γάμος είναι σίγουρα μια εμπειρία.
Ο Ντόριαν Γκρέι θα παντρευτεί αυτήν την κοπέλα...
και έξι μήνες αργότερα θα ξετρελαθεί με κάποιαν άλλη.
- Πιστεύεις ότι θα είναι άπιστος; - Η αφοσίωση είναι οκνηρία.
Αριθμός 7, κύριε.
Σας περίμενα.
Πάμε στην Κάτω Γιούστον, αριθμός 22.
Στην οδό Κάτω Γιούστον, κύριε;
- Ναι. - Μάλιστα, κύριε.
Πάντα ξαφνιάζονται όταν τους λέω αυτήν την οδό. Γρήγορα.
Θέλω να τη συναντήσετε πριν αρχίσει το πρόγραμμά της.
Ελπίζω να είσαι πάντα τόσο ευτυχισμένος όσο τώρα, Ντόριαν.
Σε ευχαριστώ, Μπάζιλ. Βέβαια, ο αρραβώνας μας είναι ακόμα μυστικό.
- Δεν το έχει πει ούτε στη μητέρα της. - Και τι θα πει ο κηδεμόνας σου γι' αυτό;
Ο λόρδος Ράντλεϊ σίγουρα θα εξοργιστεί. Αλλά δε θα μπορέσει να κάνει τίποτα.
Να σου κάνω μια ερώτηση, Ντόριαν;
Ποια ήταν η στιγμή που της πρότεινες γάμο;
Δεν της έχω κάνει ακόμα επίσημη πρόταση, Χάρι.
Της είπα ότι την αγαπώ κι εκείνη μου είπε ότι δεν αξίζει να γίνει σύζυγός μου.
- "Δεν αξίζει." - Οι γυναίκες είναι πρακτικές.
Σε τέτοιου είδους περιπτώσεις, όταν εμείς ξεχνάμε να αναφέρουμε...
τον γάμο, εκείνες μας τον υπενθυμίζουν.
Η Σίμπιλ με έκανε να ξεχάσω τις φαρμακερές σου θεωρίες, Χάρι.
- Ποιες θεωρίες, Ντόριαν; - Σχετικά με τη ζωή και τις απολαύσεις.
Η απόλαυση είναι το μόνο πράγμα που αξίζει να έχει θεωρία.
Είναι σημάδι της φύσης για επιδοκιμασία.
Όταν είμαστε χαρούμενοι, είμαστε πάντα καλά,
ενώ όταν είμαστε καλά δεν είμαστε πάντα ευτυχισμένοι.
Η Σίμπιλ είναι η απάντηση στον κυνισμό σου, Χάρι.
Πιστεύω ότι θα το καταλάβεις όταν τη συναντήσεις.
Αυτός ο γάμος είναι σωστός. Ήμουν αντίθετος στην αρχή...
αλλά τώρα που τη γνώρισα, έχω αλλάξει γνώμη.
Είναι τόσο γοητευτική και αθώα.
- Το ήξερα ότι θα το έλεγες αυτό. - Είναι όλα όσα λες.
Αλλά δε συμφωνώ μαζί σου, Μπάζιλ.
Πιστεύω ότι σε αγαπάει τόσο πολύ, γι' αυτό δε χρειάζεται να την παντρευτείς.
Τι κακία σκέφτεσαι πάλι;
Θα έπρεπε να νευριάσω μαζί σου, Χάρι, αλλά είμαι πολύ ευτυχισμένος.
Το μόνο που ξέρω είναι ότι η Σίμπιλ είναι ιερή για μένα.
Μόνο τα ιερά πράγματα αξίζει να ακουμπάς.
Αρχίζω να σε βρίσκω απεχθή. Μην τον ακούς, Ντόριαν.
Μην ανησυχείς, Μπάζιλ. Έχω πάθει ανοσία στις ιδέες του.
Τότε δε χρειάζεται να σου πω τι θα έκανα στη θέση σου.
Τι θα έκανες, Χάρι; Είμαι περίεργος να μάθω.
Θα την καλούσα στο σπίτι μου να δει τον πίνακα του Μπάζιλ.
Όταν θα ερχόταν η ώρα να γυρίσει σπίτι της,
θα της ζητούσα να μείνει. Θα ξαφνιαζόταν, βέβαια.
Θα προσποιούμουν ότι απογοητεύτηκα.
Αν επέμενε να φύγει, θα γινόμουν ψυχρός και αδιάφορος.
Δε θα τη συνόδευα έξω, λέγοντας ότι σιχαίνομαι τους αποχαιρετισμούς,
ή κάτι παρόμοιο.
Αλλά αν έφευγε,
θα διαπίστωνα ότι είναι εξίσου καλή, όσο και όμορφη...
και θα της ζητούσα να με συγχωρέσει και να με παντρευτεί.
Πάντα πίστευα ότι προσποιείσαι τόση κακία.
Τώρα πια καταλαβαίνω ότι είσαι παλιάνθρωπος.
Θα δοκιμάσεις το πείραμά μου, Ντόριαν;
Δεσποινίς Βέιν, σας έχει καλέσει ο, όπως τον αποκαλείτε, Τριστάνος σας...
να δείτε το θαυμάσιο πορτραίτο,
που έφτιαξε ο Μπάζιλ Χόλγουορντ για 'κείνον;
Όχι, αλλά θα μου άρεσε να τω δω. Μπορώ;
Και βέβαια μπορείς, αγάπη μου. Απόψε κιόλας, αν θέλεις.
Πάντα θα θυμάμαι αυτό το δωμάτιο όπως είναι τώρα,
με τη λάμπα, το πιάνο και την ευτυχία μου.
Το ρολόι σου μου υπενθυμίζει ότι ήρθε η ώρα να φύγω.
Τα ρολόγια είναι ενοχλητικά. Νομίζουν ότι αυτό είναι το καθήκον τους.
Νομίζω ότι τα μάτια της γάτας κουνήθηκαν.
Ίσως.
Ο λόρδος Χένρι υποστηρίζει ότι είναι μια από τις 73 θεές της Αιγύπτου.
- Δε σε τρομάζει; - Λιγάκι. Άκουσε αυτό.
"Η αυγή ακολουθεί την αυγή, η νύχτα φεύγει και αυτή η περίεργη γάτα...
"κάθεται στο κινέζικο χαλί με τα σατινένια και χρυσοποίκιλτα μάτια της.
"Εξαφανίσου, φριχτό μυστήριο! Εξαφανίσου, απαίσιο ζώο!
"Ξυπνάς τον κτηνώδη μου εαυτό, όλα όσα δε θα ήθελα να είμαι.
"Ξυπνάς μέσα μου την απληστία.
"Ξυπνάς μέσα μου όνειρα...
"ηδυπαθούς ζωής."
- Τι παράξενο ποίημα. Ποιος το έγραψε; - Ένας θαυμάσιος Ιρλανδός νέος.
Λέγεται Όσκαρ Ουάιλντ.
Γιατί με κοιτάς τόσο παράξενα;
Τι θα έκανες, Σίμπιλ, άμα σου έλεγα...
να μη με αφήσεις και να μην επιστρέψεις σπίτι σου απόψε;
Τι θα έκανες;
Θα έπρεπε να περιμένω μια τυπική αντίδραση.
- Καληνύχτα, τότε. - Καληνύχτα.
Δε σε πειράζει που δε σε συνοδεύω, έτσι; Δεν αντέχω τους αποχαιρετισμούς.
Ένας φίλος μου με προειδοποίησε ότι η αθωότητά σου,
στην οποία στήριζα τη ζωή μου,
θα αποτύγχανε στη δοκιμασία που θα σου έβαζα.
Τον αποκάλεσα κυνικό, αλλά τώρα κατάλαβα.
Σκότωσες την αγάπη μου. Ήσουν ψεύτικη, όχι σε μένα,
αλλά στο ιδεώδες που είχα πλάσει για σένα.
Κάποτε μου διέγειρες τη φαντασία. Αλλά τώρα δε σημαίνεις τίποτα για μένα.
Δε θα σε ξαναδώ ποτέ. Δε θα ξαναναφέρω τ' όνομά σου.
Δε θα σε ξανασυλλογιστώ. Θα ζω μόνο για τις απολαύσεις.
Οτιδήποτε άλλο είναι ανούσιο.
Και αν με οδηγήσουν στην καταστροφή της ψυχής μου,
υπαίτια θα είσαι μόνο εσύ.
Μην προσπαθήσεις να με βρεις.
Θα φύγω από την Αγγλία και θα λείψω για καιρό.
Σου στέλνω χρήματα με αυτό το γράμμα,
ως αποζημίωση για την απογοήτευση που μπορεί να αισθάνεσαι.
Ζούσα σε έναν κόσμο ψευδαισθήσεων.
Τώρα θα πάψω πια να ονειρεύομαι.
Η αληθινή μου ζωή αρχίζει.
Η δική μου ζωή, της οποίας εσύ δεν μπορείς να αποτελείς μέρος.
Σε πέντε λεπτά, δεσποινίς Βέιν.
Παρόλα αυτά, ο Ντόριαν ήταν προβληματισμένος για την πράξη του.
Η ανήσυχη συνείδησή του, τον έκανε να αποφεύγει τους φίλους του...
και τα βράδια περιπλανιόταν σε κακοφωτισμένα σοκάκια...
και σε κακόφημα σπίτια του Λονδίνου.
Όταν επιτέλους γύριζε στο ήρεμο σπίτι του στο Μέιφεαρ,
δε μπορούσε να υπερνικήσει τη διαίσθηση ότι κάτι δυσοίωνο επίκειται.
Το βλέμμα του έπεσε στο πορτραίτο που είχε φτιάξει για εκείνον ο Μπάζιλ.
Κάτω από το αμυδρό φως,
το πρόσωπό του, του φάνηκε ελαφρώς αλλαγμένο.
Η έκφρασή του ήταν κάπως διαφορετική.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι υπήρχε κάποια κακία στο στόμα του.
Ήταν πολύ παράξενο.
Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι η έκφρασή του είχε αλλάξει.
Τα σημάδια της απανθρωπιάς γύρω από το στόμα ήταν ολοφάνερα.
Δεν υπήρχε τέτοια έκφραση στο πρόσωπό του.
Μακάρι να άλλαζε η εικόνα και εγώ να παρέμενα ίδιος.
Θα έδινα τα πάντα γι' αυτό.
Ναι, δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο που να μην έδινα.
Ακόμα και την ψυχή μου.
Ασφαλώς η ευχή του δεν είχε εκπληρωθεί.
Κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Μόνο η σκέψη είναι τερατώδης.
Και αν κάποιος άλλος πρόσεχε την αλλαγή; Ο μπάτλερ του, ίσως;
Τι θα συνέβαινε αν ο Μπάζιλ του ζητούσε να δει τον πίνακά του;
Αλλά ήταν ανόητος. Ήταν απλά μια ψευδαίσθηση.
Μια ψευδαίσθηση που γεννήθηκε από το ταραγμένο του μυαλό.
Ο πίνακας δεν είχε αλλάξει. Θα ήταν τρελός αν πίστευε κάτι τέτοιο.
Ένας καμβάς δεν μπορεί να αλλάξει.
Θα τον ξανακοιτούσε αφού είχε κοιμηθεί και ήταν πιο ήρεμος,
τότε θα γελούσε με αυτήν την παράλογη ιδέα.
Όταν όμως επέστρεψε το απόγευμα για να ξαναδεί το πορτραίτο,
όσο κι αν του φαινόταν παράλογη η ιδέα,
αυτή η απάνθρωπη όψη ήταν ανησυχητικά εμφανής.
Ήταν αλήθεια, η έκφραση είχε αλλάξει.
Δεν υπήρχε αμφιβολία. Ήταν απίστευτο, αλλά ήταν γεγονός.
Τι επρόκειτο να συμβεί αν το πορτραίτο συμβόλιζε τη συνείδησή του;
Θα του μάθαινε να μισεί την ψυχή του;
Μα αν το πορτραίτο επιδίωκε να φανερώσει τη συνείδησή του,
επρόκειτο θα διδαχτεί από εκείνο.
Δε θα του έδινε αφορμή να τον κατακρίνει.
Και θα ζούσε αγνά και μεγαλόψυχα.
Υπήρξε σκληρός με τη Σίμπιλ Βέιν. Αλλά δεν ήταν αργά να επανορθώσει.
Ακόμα θα μπορούσε να γίνει γυναίκα του.
Θα την παντρευόταν. Θα ζούσαν ευτυχισμένοι μαζί.
Ικέτευσε για τη συγχώρεσή της. Κατηγόρησε τον εαυτό του.
Και αφέθηκε σε προσωπική επίπληξη.
Όταν τελείωσε το γράμμα του, ένιωθε ότι είχε συγχωρεθεί.
Ντόριαν, άσε με να μπω. Πρέπει να σε δω.
Άνοιξε την πόρτα, Ντόριαν. Δε θα φύγω αν δε σε δω.
Ντόριαν, άσε με να περάσω.
Δεν πρέπει να κλειδώνεσαι έτσι, Ντόριαν.
Λυπάμαι για όλα, πραγματικά λυπάμαι!
- Εννοείς για τη Σίμπιλ Βέιν; - Και βέβαια.
Είναι όλα καλά τώρα. Σου είμαι ευγνώμων γι' αυτό.
Γνώρισα τον εαυτό μου καλύτερα.
Αλλά δεν πρόκειται να με κοροϊδέψεις από 'δω και στο εξής.
Θα κάνω ό,τι με προστάζει η συνείδησή μου.
- Γιατί πράγμα μιλάς; - Για τη Σίμπιλ Βέιν. Θα την παντρευτώ.
- Να την παντρευτείς; - Ξέρω τι πρόκειται να πεις.
Κάτι κυνικό για το γάμο. Μην το πεις.
Πριν από δυο βδομάδες, ζήτησα από τη Σίμπιλ να με παντρευτεί.
Δεν πρόκειται να αθετήσω το λόγο μου.
- Τότε δεν το έμαθες. - Τι να μάθω;
- Δε διάβασες τις πρωινές εφημερίδες; - Όχι;
Τι είναι, Χάρι; Τι συνέβη;
Η Σίμπιλ Βέιν είναι νεκρή.
Γι' αυτό βιάστηκα να έρθω να σε δω.
Δεν ήθελα να δεις κανέναν μέχρι να έρθω.
Όταν ανακάλυψα ότι έχεις κλειδωθεί μέσα,
πίστεψα ότι το ήξερες.
Θα γίνει ανάκριση και δεν πρέπει να ανακατευτείς μ' αυτήν.
Δεν ξέρουν τ' όνομά σου στο θέατρο. Επομένως δε θα υπάρξει πρόβλημα.
- Μήπως η Σίμπιλ; Πες μου τα πάντα. - Σίγουρα δεν ήταν ατύχημα.
Αν κι αυτό θέλουν να περάσουν στον κόσμο.
Στις δώδεκα και μισή, έφευγε από το θέατρο με τη μητέρα της,
όταν είπε ότι ξέχασε κάτι και επέστρεψε στο καμαρίνι της.
Δε γύρισε ξανά. Τη βρήκαν να κείτεται στο πάτωμα.
Κατάπιε κάτι. Είπαν ότι συνέβη κατά λάθος.
Πέθανε ακαριαία.
Είναι φυσικά τραγικό, αλλά δεν πρέπει να μελαγχολήσεις.
Πρέπει να το δεις από τη σωστή οπτική γωνία.
Προς το παρόν πρέπει να το διαγράψεις από το μυαλό σου.
Έλα για δείπνο μαζί μου και μετά...
θα πάμε στην όπερα. Παίζουν τον "Ντον Τζοβάνι¨.
Θα είναι όλοι εκεί. Μπορείς να κάτσεις στο θεωρείο της αδελφής μου.
Ώστε δολοφόνησα τη Σίμπιλ Βέιν. Ήταν σαν να της έκοψα το λαιμό.
Δεν καταλαβαίνω γιατί κατηγορείς τον εαυτό σου.
Καυγαδίσατε και νόμισε ότι σε έχασε.
Καμιά γυναίκα δεν αυτοκτονεί, εκτός αν είναι ανισόρροπη.
Πού έχεις το σέρι; Αν είχες παντρευτεί αυτό το κορίτσι,
θα ήσουν δυστυχισμένος...
και με τον καιρό θα γινόταν κι εκείνη.
Σε διαβεβαιώνω, ότι θα ήταν η απόλυτη αποτυχία.
Μου είχες πει κάποτε, ότι οι καλές αποφάσεις συνοδεύουν τις συμφορές.
Πάντα έρχονται αργά.
- Οι δικές μου, σίγουρα... - Πρέπει να δεις αυτήν την τραγωδία...
ως ένα επεισόδιο του υπέροχου θεάματος της ζωής.
Τι έγινε στην πραγματικότητα; Κάποια αυτοκτόνησε επειδή σε αγαπούσε.
Μακάρι να είχα κι εγώ ανάλογη εμπειρία.
Οι γυναίκες που με θαύμαζαν και ήταν αρκετές,
συνέχιζαν να ζουν, αφότου εγώ είχα χάσει κάθε ενδιαφέρον για εκείνες...
ή εκείνες για μένα. Έγιναν χοντρές και ανιαρές.
Και κάθε φορά που τις συναντώ, αναπολούν τις παλιές στιγμές.
Αυτή η απαίσια μνήμη της γυναίκας. Πιες, θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα.
Τις προάλλες βρέθηκα να κάθομαι δίπλα από μια γυναίκα...
στο δείπνο. Μου είχε πει κάποτε ότι επρόκειτο...
να θυσιάσει όλον τον κόσμο για μένα. Αυτή η στιγμή είναι αξιοθρήνητη.
Σε γεμίζει με το φόβο της αιωνιότητας. Συνέβη πολλά χρόνια πριν,
αλλά αυτή επέμενε να το αναφέρει ξανά...
και με διαβεβαίωσε ότι της κατέστρεψα τη ζωή.
Παρόλα αυτά έφαγε το τεράστιο γεύμα της.
Καμιά από τις γυναίκες που ξέρω, δε θα έκανε για μένα...
αυτό που έκανε για σένα η Σίμπιλ Βέιν.
Αλλά δε μου είπες ακόμα αν πρόκειται να δειπνήσεις μαζί μου.
Δεν έχω όρεξη, Χάρι.
Τότε καλύτερα να με συναντήσεις αργότερα στην όπερα.
Το νούμερο του θεωρείου είναι το 27. Είναι στο "Grand Tier".
Θα δεις το όνομά της στην πόρτα. Ελπίζω να σε δω πριν τις 9:30.
Δε θέλω να χάσεις το ντουέτο του Ντε Ρέσκε.
Συγγνώμη, κύριε Χόλγουορντ. Ο κύριος, απουσιάζει. Έχει πάει στην όπερα.
- Στην όπερα; - Ναι, κύριε. Έχετε κάποιο μήνυμα;
Όχι, όχι. Θα περάσω ξανά το πρωί.
Αλλά το πρωί, ο Ντόριαν δεν ήθελε πια...
ούτε την παρηγοριά, αλλά ούτε και την επίπληξη του φίλου του.
Ο εγωισμός και οι τύψεις...
τον ώθησαν στο να αποκτήσει τον αέρα της αδιαφορίας.
Γεια σου, Μπάζιλ. Συγγνώμη που άργησα.
- Πήρες πρωινό; - Ναι, ευχαριστώ.
Πεινάω. Ελπίζω να μη σε πειράζει αν τρώω όσο μιλάς.
Και βέβαια όχι.
Πήγες στην όπερα, ενώ η Σίμπιλ Βέιν κειτόταν νεκρή σε κάποιο άθλιο δωμάτιο;
- Περασμένα ξεχασμένα. - Αποκαλείς τα χθεσινά ξεχασμένα;
Μόνο οι ρηχοί άνθρωποι χρειάζονται χρόνια για να ξεπεράσουν ένα αίσθημα.
Όταν κανείς είναι κύριος του εαυτού του,
μπορεί να ξεπεράσει εύκολα τον πόνο, καταφεύγοντας στην ηδονή.
Δε θέλω να βρίσκομαι στο έλεος των συναισθημάτων μου.
Θέλω να τα χρησιμοποιήσω, να τα απολαύσω και να τα κυριεύσω.
Κάτι έχει αλλάξει εντελώς, Ντόριαν.
Δεν έχεις αλλάξει εξωτερικά...
αλλά μιλάς σαν να 'σαι άκαρδος και να μην νιώθεις καθόλου συμπόνια.
Ήρθες πολύ αργά.
Αν ερχόσουν χθες το απόγευμα,
κατά τις 5:30 ή τις 5:45,
θα έβλεπες πόσο ήμουν συντετριμμένος.
Ακόμη και ο Χάρι που μου έφερε τα νέα, δε μπορούσε να φανταστεί τι περνούσα.
Υπέφερα αφάνταστα. Αλλά μετά μου πέρασε.
Δεν μπορώ να επαναλάβω ένα συναίσθημα. Κανείς δεν μπορεί.
Δε μιλάς εσύ, Ντόριαν. Αυτές είναι ιδέες του Χάρι.
Ο Χάρι δεν έχει καμιά σχέση.
Υποθέτω ότι ο Χάρι σου έδωσε εκείνο το κίτρινο βιβλίο.
- Τι είναι τόσο κακό με το βιβλίο; - Τα πάντα.
Είναι πρόστυχο και διεφθαρμένο. Το απεχθάνομαι.
Τι θα ήθελες να διαβάσω, Μπάζιλ;
Μια και με ρωτάς.
- "Το φως της Ασίας." - Δεν το αποχωρίζομαι ποτέ.
Είναι η ιστορία του Βούδα, έτσι;
Η ιστορία του Βούδα, ενός καλού ανθρώπου.
- Υποσχέσου μου ότι θα το διαβάσεις. - Το υπόσχομαι.
Ζωγράφισες τη Σίμπιλ. Είναι ωραίο. Θα μου το δώσεις;
Βέβαια. Πρέπει να πηγαίνω, Ντόριαν.
Χαίρομαι που σε βλέπω με τόσο καλή διάθεση.
Παρά τα όσα έγιναν.
Ευχαριστώ, Μπάζιλ. Είναι ευγενικό που ενδιαφέρεσαι.
Πριν φύγω θα ήθελα να δω το πορτραίτο που έκανα για σένα.
Τον έχεις καλύψει.
Γι' αυτό μου δόθηκε η εντύπωση ότι το δωμάτιο έχει αλλάξει.
- Το φως ήταν δυνατό για τον πίνακα. - Δε νομίζω, είναι σε θαυμάσια θέση.
Περίμενε. Δεν πρέπει να τον δεις.
Να μη δω τη δουλειά μου; Δεν είσαι σοβαρός.
- Γιατί να μην τον δω; - Δε θα σου δώσω καμιά εξήγηση...
και μη ζητήσεις καμιά, αλλά αν κοιτάξεις τον πίνακα, Μπάζιλ,
στο λόγο της τιμής μου, δε θα σου ξαναμιλήσω ποτέ.
Τι στο καλό σου συμβαίνει; Σκοπεύω να τον εκθέσω τον επόμενο μήνα.
- Γι' αυτό ήθελα να τον κοιτάξω. - Να τον εκθέσεις;
Αφού μου είπες πριν από ένα μήνα, ότι δεν είχες σκοπό να τον εκθέσεις.
Το ίδιο πράγμα είπες και στο Χάρι.
Εκείνη την περίοδο, ο πίνακας μου ασκούσε μια παράξενη γοητεία.
Έμοιαζε να έχει δική του ζωή.
Με επηρέασε τόσο πολύ, που αποφάσισα να μην τον εκθέσω.
Ίσως να έχεις νιώσει κι εσύ τη μυστηριώδη ιδιότητά του.
Έχεις παρατηρήσει κάτι ιδιαίτερο με τον πίνακα;
Κάτι που δε φάνηκε στην αρχή,
αλλά εμφανίστηκε ξαφνικά, αργότερα;
- Βλέπω ότι το είδες. - Είδα κάτι.
Κάτι που φαινόταν πολύ παράξενο.
Έχεις δίκιο. Υπάρχει κάτι το μοιραίο σε αυτόν τον πίνακα.
Καταλαβαίνω πώς νιώθεις...
και σέβομαι την επιθυμία σου.
Ίσως κάποια μέρα να συνέλθεις από αυτό, όπως συνέβη μ' εμένα.
Δε θέλω να τον αφήσω να χαλάσει τη φιλία μας.
- Χαίρομαι γι' αυτό. - Αντίο, Ντόριαν.
Αντίο, Μπάζιλ.
Ήταν τρέλα από μέρους του να αφήσει τον πίνακα, έστω και για μιαν ώρα,
σε ένα δωμάτιο, όπου είχαν πρόσβαση όλοι του οι φίλοι.
Επομένως, έπρεπε να γίνει ο μοναδικός του φρουρός.
Στη σοφίτα υπήρχε ένα σχολικό δωμάτιο,
που ήταν αχρησιμοποίητο για χρόνια.
Κανείς δεν είχε μπει ποτέ.
Ήταν γεμάτο από τα παλιά του σχολικά βιβλία και παιχνίδια,
μαζεύοντας σκόνη και αράχνες.
Ο πίνακας θα ήταν καλά κρυμμένος εκεί μέσα.
Θα τον κλείδωνε. Και θα κρατούσε εκείνος το κλειδί.
Δεν υπήρχε λόγος για κάποιον από τους υπηρέτες να μπει στο δωμάτιο.
Θα έπρεπε να απολύσει τον Βίκτωρ και τους υπόλοιπους.
Έπρεπε να προσλάβει νέους υπηρέτες.
Σε αυτό δωμάτιο τα παιδικά του χρόνια...
και η αγνότητά του γύρισαν στο μυαλό του.
Εδώ ανάμεσα στα αθώα ενθύμια της παιδικής του ηλικίας,
θα μπορούσε να μείνει κρυμμένο για πάντα, αυτό το φρικτό πορτραίτο.
Το πρόσωπο του πίνακα θα μπορούσε...
να παραμορφωθεί και να γίνει θηριώδες και βρόμικο.
Κανείς δε θα το έβλεπε. Κανείς εκτός από 'κείνον.
Επρόκειτο να έχει αιώνια νιότη,
ενώ το πορτραίτο επρόκειτο να κουβαλάει το φορτίο της ντροπής του.
Ήταν παγιδευμένος σε μια σατανική μοίρα.
Καθώς τα χρόνια περνούσαν, η μόνιμη νεότητα του Ντόριαν...
προκαλούσε θαυμασμό κι όχι υποψίες.
Ακόμη και εκείνοι που είχαν ακούσει τις χειρότερες φήμες
που ακούγονταν Λονδίνο, για τον τρόπο ζωής του,
που προκαλούσε συζητήσεις στις λέσχες,
δεν έβρισκαν τίποτα κατακριτέο στη συμπεριφορά του.
Είχε πάντα την έκφραση εκείνου...
που κατάφερνε να μένει ακηλίδωτος από τα σχόλια του κόσμου.
Αν και γοήτευε πολλούς, υπήρχαν πολλοί που δεν τον εμπιστεύονταν.
Παράξενες ιστορίες λέγονταν για εκείνον.
Κυκλοφορούσε η φήμη ότι τον είχαν δει σε μια τρώγλη...
στα μέρη του Γουάιτσαπελ.
Οι απουσίες του έγιναν περιβόητες...
και όταν επανεμφανιζόταν στην κοινωνία, ο κόσμος ψιθύριζε...
σε γωνίες, τον ειρωνευόταν, ή τον περιφρονούσε.
Μερικές από τις κατακτήσεις του...
απέφευγαν να τον συναντήσουν.
Γυναίκες που για χάρη του αψήφησαν τις κοινωνικές συμβάσεις,
έχαναν το χρώμα τους, όταν ο Ντόριαν έμπαινε στο δωμάτιο.
Δεν μπορούσε να βρίσκεται για καιρό μακριά από την Αγγλία,
ή να αποχωριστεί τον πίνακά, που ήταν τόσο μεγάλο κομμάτι της ζωής του.
Φοβόταν ότι κατά την απουσία του,
θα μπορούσε κανείς να μπει στο δωμάτιο που ήταν κρυμμένος.
Κάποια βράδια κατηφόριζε...
σε μια φρικτή περιοχή κοντά στο Μπλου Γκέιτ και έμενε εκεί για μέρες.
Όταν συνερχόταν από εκείνες τις επισκέψεις στην άβυσσο,
στεκόταν μπροστά από το πορτραίτο του και μισούσε τον εαυτό του,
αλλά παράλληλα ήταν γεμάτος περηφάνια για τη μοναδικότητά του...
και τη διαβολική του γοητεία.
Κοιτούσε προσεκτικά τις άθλιες γραμμές...
που χαράκωναν το ρυτιδιασμένο μέτωπο,
ή γελοιοποιούσαν το αισθησιακό στόμα,
καθώς αναρωτιόταν τι ήταν χειρότερο, τα σημάδια της αμαρτίας ή της ηλικίας.
Βρήκε λόγους για να δικαιολογήσει τις πράξεις του.
Πείστηκε ότι ο κάθε άνθρωπος έχει μυριάδες ζωές και αισθήματα.
Μια απλή, έντιμη και ειλικρινής ζωή, δεν ήταν απλά ζωή.
Είναι η υποκρισία τόσο κακό πράγμα; Ο Ντόριαν πίστευε πώς όχι.
Είναι απλά μια μέθοδος που αναπτύσσει την προσωπικότητά μας.
Παρόλα αυτά, δεν μπορούσε...
να είναι υποκριτής με ένα μόνο άτομο.
Ήταν η Γκλάντις, η ανιψιά του Μπάζιλ, που τον αγαπούσε από όταν ήταν παιδί.
Ήμουν εδώ κοντά και είπα να περάσω για μια στιγμή. Αυτό το βρήκα στο πιάνο.
Είναι γοητευτικό.
Αυτό είναι το πρόσωπο που σχεδίασε ο θείος μου.
Αυτός το έκανε, έτσι; Αναγνωρίζω το ύφος του.
Αυτή τραγουδούσε αυτό το τραγούδι; Ποια ήταν; Μίλα μου για εκείνην.
Πέθανε πριν από πολλά χρόνια, όταν εσύ ήσουν ακόμα κοριτσάκι.
Την αγαπούσες πολύ, Ντόριαν;
Ναι.
Σε χαιρετώ, Ντόριαν. Ανυπομονώ για το πάρτι σου απόψε.
Είμαι σίγουρη ότι θα έχει επιτυχία, όπως και όλα σου τα πάρτι.
Δεν είμαι τόσο γλυκιά όσο εκείνο το σχέδιο, έτσι;
Και βέβαια, όχι.
Νομίζω ότι ξέρω το λόγο που ο Ντόριαν δε μου έχει κάνει πρόταση γάμου.
Αποφάσισα τι θα κάνω.
Και τι αποφάσισες;
Θα του ζητήσω να με παντρευτεί, ίσως απόψε.
Και τι θα γίνει με τον Ντέιβιντ Στόουν;
Νομίζεις ότι θα σε συνοδέψει στο πάρτι του Ντόριαν...
- αν μάθει ποιες είναι οι προθέσεις σου; - Και βέβαια θα το κάνει.
Δε σκοπεύω να του πω για την πρόταση.
- Όχι, να μην το πεις στον Ντέιβιντ. - Ντέιβιντ, παλιάνθρωπε.
Δεν ήξερα ότι κρυφακούς.
Μην ανησυχείτε για τον Ντόριαν Γκρέι, κύριε Χόλγουορντ.
Εμένα θα παντρευτεί η Γκλάντις.
Και βέβαια, εγώ δεν έχω γνώμη.
Ακόμη κι αν δε θέλεις να με παντρευτείς,
δε θα σε αφήσω να παντρευτείς το σατανά.
Δε θα σε αφήσω να πεις τίποτα εναντίον του, Ντέιβιντ.
Δε χρειάζεται. Υπάρχουν τόσοι άλλοι που λένε τα ίδια με μένα.
Ψέματα και ζήλια. Δεν υπάρχει κακία στον Ντόριαν.
Ο καθένας μπορεί να το καταλάβει, κοιτάζοντάς τον.
Ένα έχω να σου πω, δε σε ζήτησε ακόμα σε γάμο.
Άκουσες τι είπα. Πρόκειται να του το ζητήσω, απόψε.
Μπροστά σε όλον τον κόσμο, φαντάζομαι.
Θα τον ξεμοναχιάσω. Το σπίτι είναι μεγάλο.
- Καληνύχτα, κύριε. - Καληνύχτα, Ντέιβιντ.
Τι συμβαίνει, Ντόριαν Γιατί δε μου απαντάς;
Υπάρχει κάτι; Κάτι το οποίο δεν ξέρω;
Πρέπει να έχεις ακούσει τις ιστορίες που λέγονται για μένα.
- Δε σε τρομάζουν; - Δεν τις πιστεύουν.
Κι αν σου έλεγα ότι είναι αλήθεια;
Δε θα πιστέψω ποτέ κάτι κακό για σένα.
Τι ξέρεις για το κακό;
Το μόνο που ξέρω είναι ότι δεν υπάρχει μέσα σου.
Αν κάτι σε βασανίζει, Ντόριαν, θέλω να το μοιραστώ μαζί σου.
Αν σε παντρευόμουν, θα ήταν απίστευτη διαστροφή.
Έτσι μου λες ότι δε μ' αγαπάς;
Αν έτσι επιθυμείς;
Είναι πολύ όμορφο, Ντόριαν. Σ' ευχαριστώ.
Μπορείς να βρεις τον Ντέιβιντ;
Πρέπει να φύγω, τώρα.
Εξερευνούσα το σπίτι σου, Ντόριαν.
Δε σε πειράζει, έτσι; Είναι καλύτερο από μουσείο.
Καταλαβαίνω.
Πρέπει να φυλάς ανεκτίμητα αντικείμενα σ' αυτό το δωμάτιο.
Μπορώ να τα δω κάποια στιγμή;
Τι σπάνια πράγματα φυλάς εκεί πάνω, Ντόριαν;
Σκελετούς περίεργων καλεσμένων.
- Αυτό υποψιαζόμουν. - Θέλω να φύγω τώρα, Ντέιβιντ.
- Βεβαίως. - Καληνύχτα, Ντόριαν.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Καληνύχτα.
Ήταν 9 Νοεμβρίου, η παραμονή των 38ων γενεθλίων του,
όπως ο Ντόριαν θυμόταν αργότερα.
Επέστρεφε κατά τις 11 από το σπίτι του λόρδου Χένρι,
όπου είχε δειπνήσει.
Ένα παράξενο συναίσθημα φόβου τον κυρίευσε...
όταν είδε τον Μπάζιλ Χόλγουορντ...
και προσποιήθηκε ότι δεν τον γνώρισε.
Ντόριαν!
Δεν ήμουν σίγουρος αν ήσουν εσύ.
- Δε με κατάλαβες; - Με τόση ομίχλη;
Δε μπορώ να αναγνωρίσω ούτε την πλατεία Γκρόσβενορ.
Νομίζω ότι το σπίτι μου βρίσκεται κάπου εδώ, αλλά δεν είμαι σίγουρος.
Σε περίμενα στη βιβλιοθήκη σου από τις 9:00.
Στο τέλος, λυπήθηκα τον υπηρέτη σου και του είπα να πάει για ύπνο.
Φεύγω για το Παρίσι με το βραδινό τραίνο...
και ήθελα να σε δω πριν αναχωρήσω.
Είμαι τυχερός που σε συνάντησα.
Λυπάμαι που φεύγεις. Έχω καιρό να σε δω.
Θα επιστρέψεις σύντομα.
Όχι, θα είμαι εκτός Αγγλίας για αρκετούς μήνες.
Θα πάρω ένα στούντιο στο Παρίσι και θα κλειστώ εκεί...
μέχρι να τελειώσω έναν πίνακα που έχω στο μυαλό μου.
Η Γκλάντις θα έρθει αργότερα. Να περάσω για λίγο;
Και το τραίνο σου;
Φεύγει στις 12:15, και είναι μόλις 11:00.
Ερχόμουν στη λέσχη για να σε βρω.
Δεν πρόκειται να υπάρξει πρόβλημα με τις αποσκευές μου,
καθώς έχω στείλει όλα μου τα πράγματα. Έχω μαζί μου μόνο αυτήν την τσάντα.
Πέρασε, αλλιώς η ομίχλη θα μπει μες το σπίτι.
Ελπίζω να μη μιλήσεις για κάτι σοβαρό.
Τίποτα δεν είναι σοβαρό πια.
Τουλάχιστον τίποτα δε θα 'πρεπε να είναι.
Αυτό που θέλω να σου πω είναι σοβαρό, Ντόριαν.
Μην κατσουφιάζεις έτσι. Δυσκολεύεις τα πράγματα.
Ελπίζω να μην αφορά εμένα.
Έχω βαρεθεί τον εαυτό μου.
Αφορά εσένα και πρέπει να σου το πω.
- Θα σε κρατήσω μόνο μισή ώρα. - Με τρομάζεις, Μπάζιλ.
Μιλάω για το καλό σου.
Νομίζω ότι πρέπει να μάθεις τι λέει το Λονδίνο για σένα.
Δε θέλω να μάθω. Μ' αρέσουν τα σκάνδαλα που αφορούν τους υπόλοιπους,
αλλά δε με ενδιαφέρουν εκείνα που αφορούν εμένα.
Στερούνται πρωτοτυπίας.
Πρέπει να σ' ενδιαφέρει η φήμη σου.
Δεν μπορώ να πιστέψω σε αυτές τις φήμες.
Δεν τις πιστεύω όταν σε βλέπω.
Δεν υπάρχουν κρυφές αμαρτίες.
Αυτές αφήνουν το στίγμα τους στα πρόσωπα των ανθρώπων.
Εσύ έχεις παντοτινή νιότη...
και δυσκολεύομαι να σε κατηγορήσω για οτιδήποτε.
Αλλά όταν ακούω όλα αυτά τα απαίσια πράγματα που ψιθυρίζουν για σένα...
δεν ξέρω τι να πω.
Σε απαλλάσσω από το χρέος να με υπερασπιστείς,
αν αυτό σε προβληματίζει.
Δεν μπορείς να αγνοήσεις τις κατηγορίες τόσο εύκολα.
Για ποιο λόγο ένας άνδρας σαν τον δούκα του Χάργουικ...
εγκαταλείπει το δωμάτιο της λέσχης μόλις εσύ μπαίνεις;
Όχι επειδή ξέρει τα πάντα για τη ζωή μου, Μπάζιλ,
αλλά επειδή εγώ ξέρω τα πάντα για τη δική του.
Γιατί οι φιλίες σου είναι τόσο θανάσιμες για τους άλλους;
Υπήρξε εκείνο το αξιολύπητο αγόρι που αυτοκτόνησε στο Γκαρντς.
Τι έχεις να πεις για τον Έιντριαν Σίνγκετον και το γιο του λόρδου Γουέιν;
Ποιος τζέντλεμαν θα θελήσει να έχει επαφές μαζί τους;
Το αγόρι στο Γκαρντς ήταν τόσο παράφορα ερωτευμένο με μια γυναίκα...
που δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς εκείνη. Φταίω εγώ γι' αυτό;
Ο γιος του Γουέιν πήρε για γυναίκα του, μια που δεν ήθελε κανείς. Φταίω εγώ;
Κι ο Έιντριαν υπέγραψε συναλλαγματική στο όνομα ενός φίλου του.
Είμαι κηδεμόνας του;
Καθένας μπορεί να κριθεί από την επιρροή που έχει στους φίλους του.
Εσύ τους γέμισες την ψυχή με ξέφρενοι επιθυμία για ηδονές.
Και όσο σκέφτομαι πόσο σε συμπαθεί η Γκλάντις...
- Τι σχέση έχει η Γκλάντις μ' αυτό; - Καμιά ελπίζω.
Και ούτε στο μέλλον, αν μπορέσω να το αποτρέψω.
Μου έχουν πει πράγματα που φαίνεται ότι δεν μπορούν να αμφισβητηθούν.
Ο λόρδος Γουάλας ήταν ένας από τους καλύτερους μου φίλους στην Οξφόρδη.
Μου έδειξε ένα γράμμα που έγραψε η σύζυγός του όταν πέθαινε, μόνη,
στη βίλα της στο Μοντόνε.
Το όνομά σου ήταν αναμεμειγμένο στη χειρότερη ομολογία που διάβασα ποτέ.
Του είπα ότι είναι παράλογο,
ότι σε ξέρω και ότι δεν είσαι ικανός για κάτι τέτοιο.
"Ξέρω." Σε ξέρω;
Πριν μπορέσω να απαντήσω, θα πρέπει να δω την ψυχή σου.
- Να δεις την ψυχή μου; - Ναι, να δω την ψυχή σου.
Αλλά μόνο ο θεός μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο.
Θα τη δεις με τα μάτια σου, απόψε.
Και γιατί να μην τη δεις; Είναι δικό σου έργο.
Και μπορείς έπειτα να πεις στον κόσμο τα πάντα γι' αυτήν, αν θέλεις.
Κανείς δε θα σε πιστέψει. Μίλησες για διαφθορά.
Τώρα, θα τη δεις.
Θα σου δείξω την ψυχή μου.
Δεν μπορώ να καταλάβω τι λες, Ντόριαν.
Σου ζητάω μόνο να μου δώσεις μια απάντηση για τις κατηγορίες...
που υπάρχουν εναντίον σου.
Πες μου ότι είναι ψεύτικες και θα σε πιστέψω.
Έλα πάνω, Μπάζιλ. Κρατάω ένα ημερολόγιο της ζωής μου.
Δεν εγκαταλείπει ποτέ το δωμάτιο στο οποίο γράφεται.
Θα σου το δείξω.
Δε θέλω να διαβάσω τίποτα. Το μόνο που θέλω είναι μια απάντηση.
Θα τη βρεις πάνω. Δε θα χρειαστεί να διαβάσεις πολύ.
Είσαι ο μοναδικός άνθρωπος στον κόσμο...
που δικαιούται να ξέρει τα πάντα για μένα.
Έχεις παίξει μεγαλύτερο ρόλο στη ζωή μου, απ' ότι νομίζεις.
Νομίζεις ότι είναι μόνο ο θεός που βλέπει τις ψυχές.
Παρά την ανεκδιήγητη εξαχρείωση του πορτραίτου,
ο Μπάζιλ μπορούσε ακόμα να αναγνωρίσει τον πίνακά του.
Ήταν φανερό ότι βρομιά και τρόμος αναδύονταν.
Ήταν σαν κάποια ηθική λέπρα να έτρωγε τον πίνακα.
Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ζωγράφισε αυτόν τον πίνακα,
αλλά υπήρχε η υπογραφή του.
Αυτό είναι τερατώδες. Είναι πέρα από τα όρια της φύσης.
Τι σημαίνει;
Όταν τελείωσες τον πίνακα, έκανα μια ευχή.
Ίσως να την αποκαλέσεις προσευχή.
Η ευχή μου πραγματοποιήθηκε.
Μου είχες πει ότι κατέστρεψες το πορτραίτο.
- Έκανα λάθος, αυτό με κατέστρεψε. - Έχει τα μάτια του σατανά.
Ο καθένας από εμάς έχει μέσα του τον Παράδεισο και την Κόλαση.
Αλλά αν είναι αλήθεια, αν αυτό έχεις καταφέρει στη ζωή σου,
είναι πολύ χειρότερο από όλα όσα λέγονται για σένα.
Ξέρεις να προσεύχεσαι, Ντόριαν;
Τι μας έμαθαν ότι ήμασταν μικροί;
"Άφες ημίν τα οφειλήματα ημών και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν.
"Αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού." Ας την πούμε μαζί.
Είναι πολύ αργά, Μπάζιλ.
Η προσευχή της ματαιοδοξίας σου εισακούστηκε.
Ίσως εισακουστεί και η προσευχή της μετάνοιάς σου.
Νομίζεις ότι δεν προσπάθησα;
Δεν υπάρχει κάποιο εδάφιο που λέει:
"πλύνεις με και υπέρ χιόνα λευκανθήσομαι."
Τις προάλλες, η Γκλάντις θυμήθηκε τη μέρα που ολοκληρώθηκε ο πίνακας.
Θυμήθηκε ότι έβαλε το αρχικό της κάτω από την υπογραφή μου.
Εκεί είναι, στο σημείο που το έβαλε.
Που να το έβλεπε, τώρα.
Εγώ μπορώ να προσευχηθώ ακόμα, Ντόριαν, αν εσύ δεν μπορείς.
Η Γκλάντις δεν έπρεπε να το μάθει ποτέ.
Όμως, κάπως, κάποτε, ο Μπάζιλ ίσως να της αποκάλυπτε το μυστικό του.
Στο μόνο άτομο στον κόσμο του οποίου η καλή άποψη...
ήταν πολύτιμη για εκείνον.
Ένα ανεξέλεγκτο συναίσθημα μίσους για τον Μπάζιλ τον κυρίευσε,
μαζί με τον τρόμο για τη γνώση που του πρόσφερε...
και τη χρήση που θα μπορούσε να έχει. Ο πανικός τον κατέλαβε.
Ένιωσε σαν κυνηγημένο ζώο, στριμωγμένο και απελπισμένο.
Το πορτραίτο έδινε την εντύπωση ότι γέμισε με σταγόνες αίματος.
Ένιωσε ότι είχε διαπράξει ένα θανάσιμο λάθος,
όχι μόνο απέναντι στο φίλο του αλλά και στον εαυτό του.
Δεν μπορούσε να αντέξει,
ότι η πράξη του δεν μπορούσε να διορθωθεί.
Ο Μπάζιλ ήταν νεκρός.
Πολλοί στραγγαλίζονταν στην Αγγλία για το ίδιο έγκλημα.
Αλλά τι στοιχεία υπήρχαν εναντίον του;
Ο Μπάζιλ έφυγε από το σπίτι του στις 11 και κανείς δεν τον είδε να μπαίνει.
Οι περισσότεροι υπηρέτες του ήταν στο Σέλμπι. Ο μπάτλερ του ήταν για ύπνο.
Στο Παρίσι.
Ήταν στο Παρίσι που είχε πάει ο Μπάζιλ με το νυχτερινό τραίνο, όπως σκόπευε.
Συγγνώμη που σε ξύπνησα, Φράνσις. Ξέχασα το κλειδί μου.
Τι ώρα είναι;
- Δώδεκα και μισή, κύριε. - Δώδεκα και μισή.
Πρέπει να με ξυπνήσεις στις 9:00. Έχω δουλειές να κάνω.
Ναι, κύριε.
Με ζήτησε κανείς;
Ο κος Χόλγουορντ. Έμεινε μέχρι τις 11 και έφυγε για να προλάβει το τραίνο.
Είπε ότι έφευγε για το Παρίσι.
Λυπάμαι που δεν τον είδα. Άφησε κάποιο μήνυμα;
Είπε ότι θα σας γράψει από το Παρίσι, αν δε σας έβρισκε στη λέσχη.
- Ευχαριστώ, Φράνσις. - Θέλετε κάτι άλλο, κύριε;
Θα γράψω ένα γράμμα.
Θα ήθελα να το παραδώσεις το πρωί.
Είναι για τον κύριο Άλαν Κάμπελ. Θα βρεις τη διεύθυνση στο φάκελο.
Μάλιστα, κύριε. Καληνύχτα.
Το πρωί, αφού ο Άλαν Κάμπελ λάβει το γράμμα του, θα έρθει εδώ.
Θα έρθει εδώ αμέσως.
Ο Άλαν θα τον βοηθήσει. Είναι ο μόνος που μπορεί να τον βοηθήσει τώρα.
Αλλά αν ο Άλαν Κάμπελ, έχει φύγει μακριά από την Αγγλία;
Ίσως περάσουν πολλές μέρες μέχρι να επιστρέψει.
Ίσως αρνηθεί να έρθει.
Ο κύριος Άλαν Κάμπελ.
Πολύ ευγενικό από μέρους σου, Άλαν.
Είπες ότι είναι ζήτημα ζωής θανάτου.
Άκου αυτό.
"Την ψυχή μου στο άυλο έστειλα,
"να ψελλίσει από τα ουράνια μια λέξη: κι η ψυχή μου επέστρεψε λέγοντας,
"εγώ είμαι παράδεισος και κόλαση μαζί."
Δεν είναι ωραίο;
Δεν ήρθα εδώ για να συζητήσω τους στίχους του Ομάρ Καγιάμ.
Και βέβαια, όχι. Κάθισε σε παρακαλώ. Θα σου πω γιατί σε κάλεσα.
Άλαν, στο δωμάτιο στη σοφίτα,
που μόνο εγώ έχω πρόσβαση,
βρίσκεται ένας νεκρός. Έχει πεθάνει εδώ και 10 ώρες.
Ποιος είναι, γιατί πέθανε και πώς πέθανε δε σε αφορά.
- Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι... - Μη συνεχίζεις, Ντόριαν.
Τα φρικτά σου μυστικά δε με ενδιαφέρουν.
Πρέπει να σε ενδιαφέρουν.
Είσαι ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί να με βοηθήσει.
Είσαι επιστήμονας, Άλαν.
Έχω δει το όνομά σου σε επιστημονικές έρευνες,
σχετικές με παράξενα πειράματα.
Τι σχέση έχει αυτό με εσένα;
Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να καταστρέψεις το πτώμα.
Κατάστρεψέ το ώστε να μην απομείνει τίποτα.
Κανείς δεν είδε αυτό το άτομο να μπαίνει εδώ μέσα.
Υποτίθεται ότι βρίσκεται στο Παρίσι.
Όταν θεωρηθεί αγνοούμενος, δεν πρέπει να βρεθεί εδώ ούτε ίχνος του.
Πρέπει να εξαφανίσεις εκείνον και ό,τι ανήκει σε εκείνον,
συμπεριλαμβανομένων του παλτού και της βαλίτσας του,
που έχω κλείσει στο δωμάτιο...
μετατρέποντάς τα σε στάχτη.
Πρέπει να είσαι τρελός αν νομίζεις ότι θα σε βοηθήσω.
- Ήταν αυτοκτονία, Άλαν. - Τι τον ώθησε στην αυτοκτονία;
Δε θα με βοηθήσεις;
Γιατί μου ζητάς να ανακατευτώ με τη φρίκη;
Άλαν, ήταν φόνος. Εγώ τον σκότωσα.
Αυτός μου κατέστρεψε τη ζωή.
Δεν το έκανε εσκεμμένα, αλλά το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο.
Θα σε συλλάβουν.
Κανείς δε διαπράττει έγκλημα χωρίς να κάνει κάποιο λάθος.
- Δεν πρόκειται να το κάνω. - Ήμασταν φίλοι κάποτε, Άλαν.
Έχω μετανιώσει γι' αυτό.
Δεν καταλαβαίνεις ότι αν δε με βοηθήσεις είμαι χαμένος;
- Θα με κρεμάσουν γι' αυτό που έκανα. - Άφησέ τους.
- Αρνείσαι; - Ναι.
- Σε εκλιπαρώ. - Είναι ανώφελο.
Λυπάμαι, Άλαν, αλλά δε μου αφήνεις επιλογή.
Έχω γράψει ένα γράμμα. Αυτό είναι.
Βλέπεις τη διεύθυνση.
Αν δε με βοηθήσεις, πρέπει να το στείλω. Αν δε με βοηθήσεις, θα το στείλω.
Και ξέρεις ποιο είναι το αποτέλεσμα.
- Η κατάσταση είναι απλή, Άλαν. - Θα τη σκότωνε.
Δεν νομίζω να ήθελες να εμπλακεί το όνομά της σε ένα τέτοιο σκάνδαλο.
- Δεν μπορώ να το κάνω! - Δεν έχεις επιλογή.
Πρέπει να πάω σπίτι και να φέρω τα σύνεργα από το εργαστήριό μου.
Μου έσωσες τη ζωή.
Ο Ντόριαν δείπνησε εκείνο το βράδυ με τη λαίδη Νάρμπορο,
που σύμφωνα με τον Χένρι...
διατηρούσε τα υπολείμματα μιας απίστευτης ασχήμιας.
Έφυγες νωρίς χθες βράδυ, Ντόριαν.
Πήγες κατευθείαν σπίτι ή πέρασες από τη λέσχη;
Γιατί είσαι τόσο περίεργος, Χάρι;
Επέστρεψα στο σπίτι στις 12:30.
Αν θες αποδεικτικά στοιχεία, ρώτα τον υπηρέτη μου.
Θυμηθείτε την υπόσχεσή σας, λόρδε.
Απομένουν δυο κενές ώρες για τον Ντόριαν,
Μπορεί να τον ανακρίνουν, μπορεί και όχι.
Δεν αγγίξατε καν το ωραίο μου δείπνο, λόρδε Χένρι.
Νομίζω ότι είστε ερωτευμένος.
Έχω να ερωτευτώ εδώ και μια βδομάδα. Από όταν έφυγε η μαντάμ Ντε Φάρολ.
Η μαντάμ Ντε Φάρολ;
Είναι μια υπέροχη γυναίκα, λαίδη Νάρμπορο.
Όταν πέθανε ο τρίτος της άνδρας,
τα μαλλιά της έγιναν ολόχρυσα από τη θλίψη!
Πώς είναι ο τέταρτός της σύζυγος;
Οι σύζυγοι όμορφων γυναικών είναι εγκληματίες.
Δε με εκπλήσσει το γεγονός ότι ο κόσμος λέει ότι είστε πρόστυχος.
Όσοι το λένε αυτό, λαίδη Νάρμπορο, πρέπει να ανήκουν στον Κάτω Κόσμο.
Αυτός ο κόσμος και ο Χάρι έχουν θαυμάσιες σχέσεις.
Όλοι όσοι γνωρίζω λένε ότι είναι πρόστυχος.
Είναι τερατώδες το πώς στις μέρες μας...
ο ένας κατηγορεί τον άλλο στα κρυφά, για πράγματα που αληθεύουν.
Οι γυναίκες μας αγαπούν για τα ελαττώματά μας.
Αν τις ικανοποιούμε, μας συγχωρούν τα πάντα,
- ακόμη και τη νοημοσύνη μας. - Αυτό είναι αλήθεια.
Κανείς όμως δεν μπορεί να με πείσει ότι ο κος Γκρέι είναι πρόστυχος.
Αν και δεν πρόκειται ποτέ να τον συγχωρήσω που παρέμεινε εργένης.
Δεν νομίζετε ότι θα έπρεπε να βρούμε μια σύζυγο για τον κο Γκρέι;
Πάντα αυτό του έλεγα.
Θα ψάξω προσεκτικά απόψε...
και θα βρω τη λίστα με τις κατάλληλες υποψήφιες.
- Με τις ηλικίες τους; - Ελαφρά διορθωμένες.
Θέλω να γίνει πετυχημένη σύζευξη. Θέλω να είστε κι οι δυο ευτυχισμένοι.
Θα σας γλιτώσω από τον κόπο, λαίδη Νάρμπορο.
Έχω ήδη επιλέξει, αν με δεχτεί βέβαια.
- Δεν το πιστεύω. - Γκλάντις, αγάπη μου, θα με παντρευτείς;
Και βέβαια, αγάπη μου.
Αυτός είναι ο μοναδικός γάμος που ενέκρινα ποτέ.
- Πόσο συγκλονιστικό. - Θεέ μου, είναι εκπληκτικό!
- Είμαι ευτυχισμένη για σας. - Σας συγχαίρω.
Για μερικούς μήνες, η μυστηριώδης εξαφάνιση του Μπάζιλ Χόλγουορντ...
συγκλόνισε το Λονδίνο.
Δε σε πειράζει αν συνεχίσω τη δουλειά μου όσο μιλάμε;
- Καθόλου. - Το θέμα είναι επείγον.
Πείτε μου τι ανακαλύψατε στη Γαλλία.
Τίποτα, απολύτως τίποτα.
Ψάξαμε τους πάντες, ακόμα και γνωστούς του θείου μου,
αλλά κανείς δεν τον είδε ούτε άκουσε νέα του.
Η αστυνομία του Παρισιού πιστεύει ότι δεν έφτασε ποτέ στη Γαλλία.
Και εμείς, στη Σκότλαντ Γιαρντ, πιστεύουμε ότι έφυγε από το Λονδίνο.
Ο άνδρας με το γκρίζο πανωφόρι που επιβιβάστηκε στο σταθμό Βικτώρια,
ήταν σίγουρα ο Μπάζιλ Χόλγουορντ.
Τι πρέπει να κάνουμε, τώρα;
Είστε νέοι και οι δυο. Ξέρω ότι είστε αρραβωνιασμένοι.
Συνεχίστε ειρηνικά τη ζωή σας. Πιστέψτε με αυτή είναι η καλύτερη λύση.
Σας υπόσχομαι ότι η Σκότλαντ Γιαρντ δεν πρόκειται να ξεχάσει τον Χόλγουορντ.
Νομίζω ότι θα ήταν καλό για την Γκλάντις αν φεύγαμε για λίγο.
Θα ήταν.
Θα πάω στο εξοχικό μου στο Σέλμπι, αύριο.
Έπεισα την Γκλάντις να έρθει να με βρει εκεί...
- την Πέμπτη, με μερικούς φίλους. - Ωραία.
Οι υπόλοιποι θα έρθουν για το κυνήγι του φασιανού.
Θα χαιρόμουν αν ερχόσασταν κι εσείς, σερ Ρόμπερτ.
Δεν μπορώ να φύγω. Αλλά χαίρομαι που θα πάτε εσείς.
Η αλλαγή περιβάλλοντος θα σας κάνει καλό.
Ευχαριστώ, σερ Ρόμπερτ, ήσασταν πολύ καλός.
Τίποτα.
Κύριε Γκρέι;
Γνωρίζετε έναν νεαρό ονόματι Άλαν Κάμπελ;
Α, ναι. Κάποτε ήμασταν καλοί φίλοι.
Έχω καιρό να τον δω. Γιατί ρωτάτε;
Μόλις έλαβα μια τραγική είδηση.
Σήμερα το πρωί, ο Άλαν Κάμπελ, αυτοκτόνησε.
- Για ποιο λόγο να κάνει... - Πράγματι, για ποιο λόγο;
Νόμιζα ότι θα μπορούσατε να με διαφωτίσετε.
Είχε τόσους λόγους για να ζήσει.
Πάνω που είχε αρχίσει να καθιερώνεται στην επιστήμη του.
Άφησε κανένα μήνυμα ή γράμμα, με κάποια εξήγηση;
Τίποτα. Ό,τι και να τον οδήγησε στην αυτοκτονία το πήρε μαζί του.
Πόσα λίγα γνωρίζουμε γι' αυτά που κρύβει ένας άνθρωπος μέσα του.
Ναι.
Ήσουν λυπημένος όλο το απόγευμα. Είναι για τον Άλαν Κάμπελ;
- Ίσως. - Λυπάμαι.
Ας παντρευτούμε συντομότερα. Σε δυο βδομάδες.
Ας κάνουμε έναν απλό γάμο με τους κοντινότερούς μας φίλους.
Πιστεύεις ότι δυο βδομάδες είναι σύντομα;
Καληνύχτα, αγάπη μου.
Θα έρθω στο Σέλμπι, με τη Τζάνετ, με το απογευματινό τραίνο.
Θα είμαι στον σταθμό.
Ο Άλαν Κάμπελ.
Θα υπήρχε το αίμα του Άλαν στο πορτραίτο;
Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι κάθαρσης από αυτόν που διάλεξε ο Άλαν.
- Πού πηγαίνουμε, κύριε; - Στο Μπλούγκεϊτ.
Μάλιστα, κύριε.
Κάποια μέρα θα ξυπνήσουμε με απόγνωση...
καθώς θα καταλάβουμε ότι η ψυχή δεν είναι προκατάληψη.
Ούτε το ανθρώπινο πνεύμα δεν είναι υλικό,
το οποίο μπορεί να εξεταστεί σε μικροσκόπιο.
Οι αιώνιες λέξεις είναι αληθινές, όπως και τότε.
"Τι κερδίζει κάποιος αν αποκτήσει τον κόσμο,
"αλλά χάσει την ψυχή του;"
Η ψυχή δεν είναι ψευδαίσθηση. Είναι φρικτή πραγματικότητα.
Μπορεί να αγοραστεί και να πουληθεί.
Μπορεί να δηλητηριαστεί ή να γίνει τέλεια.
Ο κάθε άνθρωπος, πλούσιος ή φτωχός που έχει το φως της πίστης μέσα του,
ακόμα κι αν έχει βυθιστεί στο βούρκο του σκότους,
μπορεί ακόμα να απολαύσει το φως της μέρας.
Αλλά το μοχθηρό πλάσμα, του οποίου η ψυχή έχει γεμίσει με σκοτεινές σκέψεις...
και άνομες πράξεις πρέπει να ζήσει στο σκοτάδι.
Ακόμη κι αν περπατάει κάτω από το φως του ήλιου,
πρέπει να κουβαλάει παντού το άθλιο μπουντρούμι του.
Τι είναι αυτό που παίζεις; Έχει όνομα, έτσι δεν είναι;
Περίπου.
Λέγεται "Πρελούδιο".
Παίξε κάτι άλλο!
Γιατί δε σου αρέσει αυτή η μουσική;
Κάποτε άκουσα κάποιον να παίζει αυτό το κομμάτι.
- Πριν 18 χρόνια. - Ήταν γυναίκα;
Κάθε φορά που επιστρέφω στο Λονδίνο, τον αναζητώ.
Η αδελφή μου τον αποκαλούσε Τριστάνο. Γιατί έμοιαζε με ιππότη.
Αν βρισκόταν στο Ραγκούν ή στο Βαλπαραΐσο, θα τον έβρισκα.
Αλλά στο Λονδίνο, είναι σαν να ψάχνω βελόνα στ' άχυρα.
Δεν ξέρω το αληθινό του όνομα.
- Δεν ξέρω καν πώς είναι εξωτερικά. - Κι όταν τον βρεις, τι θα κάνεις;
Ίσως έχει ήδη πεθάνει. Το έχεις σκεφτεί αυτό;
Θα συνεχίσω να ψάχνω.
- Δεν είσαι Αγγλίδα; - Τι είναι Αγγλίδα;
Υπάρχουν άνδρες και γυναίκες.
Αυτός είναι ο Τριστάνος, Κέιτ, αγάπη μου.
Σου είπα να μη με αποκαλείς έτσι, Έιντριαν.
Άκουσα το λόρδο Χένρι να σε αποκαλεί έτσι και πίστεψα ότι σου ταιριάζει.
- Γιατί έχεις χαθεί; - Εδώ έχω ό,τι χρειάζομαι.
Ποτό, ναρκωτικά και κανέναν φίλο.
Είχα τόσους φίλους.
Σας ζωγραφίζει, κύριε. Ελάτε να δείτε.
Τι θα ήθελες; Τραγούδι, ποίημα ή ζωγραφιά;
Είμαι εξίσου καλός και στα τρία.
Νομίζω ότι κάτι λείπει.
Το βρήκα.
"Είναι δύσκολο να το αναγνωρίσει κανείς,
"αλλά είναι η κρεμάλα."
Αντίο, Έιντριαν.
"Πράσινο ή ξερό, ο άνθρωπος πρέπει να πεθάνει πριν μεγαλώσει."
Αντίο, Τριστάνε.
Γιατί τον αποκάλεσες έτσι;
Κάθισε.
Θα σε ζωγραφίσω στην τιμή των τριών ποτών.
- Τέσσερα ποτά. - Τον αποκάλεσες, Τριστάνο.
Και ο Τριστάνος κατευθύνθηκε προς το δάσος ψάχνοντας τη μοναδική του αγάπη.
Πήγε να σκοτώσει το φίλο σου.
Η δικαιοσύνη έφτασε στην Αγγλία...
χωρίς τη βοήθεια των δικαστών.
Έλα, Κέιτ.
Αν ζητάς χρήματα...
Είμαι ο αδελφός της Σίμπιλ Βέιν. Σου θυμίζει κάτι;
- Όχι, τίποτα. - Γιατί λέγεσαι, Τριστάνος;
Επειδή έτσι λέγομαι.
Μη λες ψέματα. Σε έψαχνα 18 χρόνια.
Πόσο χρονών νομίζεις ότι είμαι;
Γιατί δεν τον σκότωσες; Θα σε κρεμούσαν μόνο γι' αυτό.
Δεν είναι ο άνδρας που ψάχνω. Είναι πολύ νέος.
- Πόσο χρονών νομίζεις ότι είναι; - Θα έλεγα, γύρω στα 22.
Γιατί γελάς;
Ο Ντόριαν Γκρέι μοιάζει για 22 τα τελευταία 20 χρόνια.
Πώς είπες ότι λέγεται;
Όταν ένας άνδρας λέει ότι είχε εξαντλητική ζωή,
να είσαι σίγουρος ότι η ζωή τον εξάντλησε.
Στην περίπτωσή σου, αυτή η παράξενη ανάγκη σου να γίνεις καλύτερος...
πηγάζει από το γεγονός ότι παντρεύεσαι.
Θα περάσει με τον καιρό. Θα κατεβάσεις το στόρι, Ντόριαν;
Η αλήθεια είναι ότι θέλω να γίνω καλύτερος.
Είμαι αποφασισμένος γι' αυτό.
Θα έκανε αίσθηση ως μυθιστόρημα, αλλά να μη σου γίνει συνήθεια.
Ο γάμος είναι συνήθεια, μια πολύ κακή συνήθεια.
Ας ελπίσουμε ότι δε θα σε αλλάξει ριζικά.
Χάρι, σε ξέρω πολύ καιρό. Τι συζητιέται στο Λονδίνο;
Μιλούσαν για την εξαφάνιση του Μπάζιλ.
Αλλά τώρα πια όλοι ασχολούνται με την αυτοκτονία του Άλαν.
Τι νομίζεις ότι συνέβη στον Μπάζιλ;
Δεν έχω την παραμικρή ιδέα.
Υποθέτω ότι σε μερικές μέρες,
θα μας πουν ότι τον είδαν στο Σαν Φρανσίσκο.
Περίεργο, αλλά όσοι εξαφανίζονται...
πάνε στο Σαν Φρανσίσκο.
Πρέπει να είναι θαυμάσια πόλη και να έχει όλα τα αξιοθέατα του Νέου Κόσμου.
Ήταν πολύ καλός ζωγράφος. Είμαι σίγουρος γι' αυτό.
Ξέρεις, το καλύτερο πράγμα που έκανε ποτέ ο Μπάζιλ...
ήταν το πορτραίτο σου.
Θυμάμαι ότι μου είπες ότι κλάπηκε ή ότι καταστράφηκε.
Ποιο είναι το μυστικό σου, Ντόριαν;
Φαίνεσαι αγέραστος, ακριβώς όπως ήσουν όταν φτιάχτηκε το πορτραίτο.
Ίσως να σου πω κάποια μέρα.
Θα έκανα τα πάντα στον κόσμο για να αποκτούσα ξανά τη νιότη μου,
εκτός από το να ξυπνάω νωρίς, να αθλούμαι και να γίνω αξιοσέβαστος.
Εγώ θα έδινα τα πάντα για να αλλάξω...
και να γεράσω όπως οι υπόλοιποι.
Οι καλές μου αποφάσεις ίσως να ήρθαν πολύ αργά.
Παρόλο που ο Ντόριαν έβαλε φρουρούς στο σπίτι,
η σκέψη ότι καταδιώκεται...
άρχισε να τον κυριεύει.
Αργά το βράδυ,
κάθε θόρυβος κυρίευε την ταραγμένη του φαντασία...
και τον καταλάμβανε ο τρόμος.
Οι λεπτομέρειες των εγκλημάτων του, ζωντάνευαν στους εφιάλτες του,
βασανίζοντας ανελέητα την ψυχή του.
Την ημέρα υποκρινόταν στην Γκλάντις και στους καλεσμένους του.
- Τα πήγες καλά, Τζέφρι; - Όχι, πολύ καλά, Ντόριαν.
Νομίζω ότι τα περισσότερα πουλιά έχουν φύγει.
Θα είναι καλύτερα μετά το μεσημεριανό.
- Μην το πυροβολήσεις, Τζέφρι. - Ανοησίες.
Θεέ μου, χτύπησα έναν κράχτη.
Τι ηλίθιος που ήταν αυτός ο άνθρωπος να σταθεί μπροστά στα όπλα.
Σταματήστε τους πυροβολισμούς. Κάποιος χτυπήθηκε;
Πού, κύριε; Πού είναι;
Εδώ! Γιατί δεν κρατάς τους άνδρες σου;
Μου χάλασες το κυνήγι για σήμερα.
Τους είπα να σταματήσουν το κυνήγι.
Δε θα ήταν σωστό αν συνεχίζαμε.
- Είναι ο άνδρας... - Ναι, είναι νεκρός.
Η σφαίρα τον χτύπησε στο στήθος.
Θόρντον πέρασε.
Φαντάζομαι ότι ήρθες για το σημερινό ατύχημα.
Ήταν παντρεμένος; Είχε οικογένεια;
Θα τους στείλω χρήματα, αν θεωρείς ότι χρειάζεται.
Δεν ξέρουμε ποιος είναι, κύριε. Γι' αυτό πήρα την πρωτοβουλία να σας βρω.
- Δεν ήταν ένας από τους άνδρες σου; - Όχι, κύριε, δεν τον έχω ξαναδεί.
Μοιάζει με ναύτη.
Με ναύτη!
Μοιάζει με ναύτη καθώς...
έχει τατουάζ και στα δυο του χέρια.
Βρήκατε ταυτότητα πάνω του, ή κάτι που να γράφει το όνομά του;
Μερικά χρήματα, όχι πολλά και ένα πιστόλι.
Κανένα όνομα.
Φαίνεται αξιοπρεπής, αλλά σκληροτράχηλος.
Νομίζουμε ότι πρόκειται για ναύτη.
- Πού είναι το πτώμα; - Σε έναν άδειο στάβλο στη φάρμα.
Δείξε μου το πρόσωπό του.
Πέρασε.
Τι συμβαίνει, Ντόριαν;
Μα δεν έχεις αλλάξει. Θα αργήσεις για το δείπνο.
Ήθελα να σε κοιτάξω.
Το ξέρω, αγάπη μου. Κι εγώ νιώθω συχνά έτσι για σένα.
- Αντίο, Γκλάντις. - Αντίο; Εννοείς μέχρι τις 8:30.
Ναι μέχρι τις 8:30.
Συνέχισε.
- Να συνεχίσω κύριε; - Ναι.
Ντόριαν.
Ντόριαν!
Ντέιβιντ, τι σε φέρνει στο Σέλμπι; Έχεις δει τον Ντόριαν;
Λοιπόν, τι συμβαίνει;
Ο Ντόριαν πήγε στο Λονδίνο. Το ήξερες;
Ο Ντέιβιντ πέρασε δίπλα του με την άμαξα.
- Είναι παράξενο το ότι έφυγε έτσι. - Ήταν πολύ βιαστικός.
Νομίζω ότι έμαθε τι σκάρωσα.
Τι σκάρωσες, Ντέιβιντ;
Θα μου πεις ότι είμαι ζηλιάρης.
Δεν αρνούμαι ότι πρόκειται για ζήλια.
Αλλά είχα ένα κακό προαίσθημα για εσένα και τον Ντόριαν.
Και όταν ανακοίνωσες την ημερομηνία του γάμου, εγώ...
Ήμουν απελπισμένος. Ήθελα να κάνω τα πάντα για να εμποδίσω το γάμο.
Και τι έκανες, Ντέιβιντ;
Στο σπίτι του υπάρχει μια σοφίτα.
Στην αρχή δε μου κίνησε την περιέργεια.
Θα μπορούσε να κλειδώσει εκεί ό,τι ήθελε να φυλάξει,
ακόμη και από τους υπηρέτες.
Αλλά αργότερα, ένας από τους μπάτλερ του Ντόριαν ήρθε για δουλειά σε μένα.
Μου έκανε εντύπωση, πόσο συχνά ο Ντόριαν αλλάζει προσωπικό.
Αυτός μου είπε ότι ο Ντόριαν συνήθιζε να ανεβαίνει στη σοφίτα...
να κλειδώνεται και να περνάει ατελείωτες ώρες εκεί πάνω.
Κάποιο βράδυ, άκουσε ένα θόρυβο και πήγε να δει τι συμβαίνει.
Ήταν στις 4:00 το πρωί.
Ο Ντόριαν βγήκε από το δωμάτιο και του έριξε ένα παράξενο βλέμμα.
Σαν να ήθελε να τον σκοτώσει.
Έπειτα τον κατηγόρησε ότι τον κατασκόπευε και τον απέλυσε.
Πίστευα ότι αν έμπαινα σε εκείνο το δωμάτιο,
ίσως να έβρισκα κάτι για να εμποδίσω το γάμο.
Και μπήκες μέσα;
Δωροδόκησα κάποιον από τους υπηρέτες του...
να μου βγάλει αποτύπωμα της κλειδαριάς.
Αυτό είναι το κλειδί.
Περίμενα μέχρι ο Ντόριαν να έρθει εδώ στο Σέλμπι και τότε μπήκα μέσα.
Το ξέρω ότι με περιφρονείς για τα μέσα που χρησιμοποίησα. Αλλά δε με νοιάζει.
Δε με ενδιέφερε τι θα πάθαινα ή η άποψή σου για μένα...
- απλά ήθελα να εμποδίσω το γάμο. - Και τι βρήκες στο δωμάτιο;
Τίποτα που να μπορούσε να με βοηθήσει.
Είναι απλά ένα παλιό σχολικό δωμάτιο με βιβλία και παιχνίδια.
Και υπάρχει και ένα πορτραίτο με ένα τεράστιο κάλυμμα μπροστά του.
- Ένα πορτραίτο; Ποιανού; - Δεν ξέρω.
Το μοντέλο πρέπει να είναι τερατώδες, αν όντως υπάρχει.
Έχει κάποια μακρινή ομοιότητα με τον Ντόριαν.
Μοιάζει με μεσήλικα θείο του,
με ρυτιδιασμένο πρόσωπο και αίματα παντού.
Το ζωγράφισε ο θείος σου.
Ο θείος μου δε ζωγράφισε ποτέ κάτι τέτοιο.
Το έχει υπογράψει.
Προσπάθησα τόσο πολύ να βρω κάτι,
αλλά σκέφτηκα ότι ίσως να έφταιγε η ζήλια μου...
και ότι ίσως να αδικούσα πολύ τον Ντόριαν.
Ένιωσα την ανάγκη να έρθω εδώ, για να εξιλεωθώ.
Να σας δώσω την ευχή μου και να ζητήσω συγχώρεση.
Μπορείς να μου περιγράψεις το πορτραίτο πιο λεπτομερώς;
Υπάρχει μια περίεργη γάτα μέσα στο πορτραίτο.
Σαν εκείνη στο γραφείο του Ντόριαν.
Μόνο που τα μάτια της γυαλίζουν με διαβολικό και απερίγραπτο τρόπο.
Παρατήρησες κάτι το ασυνήθιστο στην υπογραφή;
Όχι, δεν νομίζω.
Τώρα που σε βλέπω, Γκλάντις, πρέπει να πω αυτό που θέλω.
Αλλιώς θα έλεγα ψέματα.
Ξέρω ότι αυτός ο γάμος είναι λάθος. Δεν πρέπει να τον κάνεις.
Υπάρχει κάτι παράξενο και σατανικό στον Ντόριαν.
Υπήρχε το γράμμα "Γ" κάτω από την υπογραφή στο πορτραίτο;
Σαν κι αυτό;
Νομίζω πως ναι. Πώς το ήξερες;
- Ναι, Γκίμπσον; - Με συγχωρείτε, δεσποινίς.
Αλλά ο κύριος Γκρέι μου ζήτησε να σας δώσω...
αυτό το γράμμα αφού επέστρεφα από το σταθμό.
- Μου είπε να σας το δώσω προσωπικά. - Ευχαριστώ.
Κάποτε είπα ότι αν σε παντρευόμουν, θα ήταν μια απίστευτη διαστροφή.
Εσύ νόμιζες ότι δε σε αγαπούσα.
Πρέπει να ξέρεις ότι σε αγαπώ, όσο τίποτα άλλο στον κόσμο.
Αλλά φέρνω δυστυχία σε εκείνους που με αγαπούν.
Αν ήξερες πόσο σε έχω ζημιώσει, θα έφευγες μακριά μου τρομαγμένη.
Δε θα με ξαναδείς ποτέ.
Προσπάθησε να με θυμάσαι, αγαπημένη μου Γκλαντις, χωρίς πίκρα.
Αυτό είναι το μόνο καλό πράγμα που έχω κάνει ποτέ.
Δε θα μας πεις τι γράφει, Γκλάντις; Ίσως να μπορέσουμε να σε βοηθήσουμε.
Πρέπει να πάμε αμέσως στο Λονδίνο.
Ήταν αλήθεια ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε;
Επιθυμούσε την αθωότητα της νιότης του,
προτού προσευχηθεί σε μια στιγμή περηφάνιας και πάθους...
ο πίνακας να υποφέρει τα βάρη των χρόνων και της διαφθοράς.
Η Σίμπιλ Βέιν ήταν νεκρή.
Και τώρα ο αδελφός της θα θαφτεί σε ανώνυμο τάφο.
Ο Άλαν Κάμπελ αυτοκτόνησε. Και ο Μπάζιλ...
Τίποτα δεν μπορούσε να το αλλάξει αυτό.
Έπρεπε να σκεφτεί το μέλλον.
Είχε σώσει την Γκλάντις.
Δε θα υπήρχε κάποιο σημάδι στον πίνακα για την καλή του πράξη;
Υπήρχε ένα, ήταν σχεδόν δυσδιάκριτο, αλλά υπήρχε σίγουρα στα μάτια,
που πάλευε με την τερατωδία και την απέχθεια.
Τότε, υπήρχε ελπίδα για εκείνον.
Θα άφηνε για πάντα την Αγγλία και θα ζούσε ταπεινά σε μακρινή χώρα.
Θα έβρισκε γαλήνη σε μια ζωή γεμάτη ταπεινοφροσύνη.
Θα έδιωχνε κάθε ίχνος κακού από το πορτραίτο.
Θα έβλεπε τη δυσμορφία να ξεθωριάζει και να απομακρύνεται.
Αλλά το πορτραίτο πάντα θα υπήρχε για να δελεάσει την αδυναμία του.
Καλύτερα να το έκαιγε...
και να γεράσει όπως όλος ο κόσμος.
Αλλά αν ακολουθούσε το κακό θα τιμωρούταν, όπως ο κάθε άνθρωπος.
Καλύτερα αν κάθε αμαρτία της ζωής έφερνε μια γρήγορη τιμωρία.
Με το μαχαίρι που είχε σκοτώσει τον Μπάζιλ, θα σκότωνε και το πορτραίτο.
Έτσι θα αποδεσμευόταν από τα σατανικά μάγια του παρελθόντος.
Αλλά όταν το μαχαίρι διαπέρασε την καρδιά του πορτραίτου,
συνέβη κάτι παράξενο.
Θεέ μου, συγχώρεσέ με! Συγχώρεσέ με, γιατί αμάρτησα.
Θεέ μου, συγχώρεσέ με, γιατί αμάρτησα.
Για τα λάθη μου. Για τα φρικτά μου λάθη.
Θεέ μου, συγχώρεσέ με.
Ντέιβιντ, πήγαινε την Γκλαντις σπίτι.
"Την ψυχή μου στο άυλο έστειλα,
να ψελλίσει από τα ουράνια μια λέξη...
κι η ψυχή μου επέστρεψε λέγοντας,
εγώ είμαι παράδεισος και κόλαση μαζί.
Μετάφραση - Υποτιτλισμός: tsantilas